Μα που βρισκόταν? Κοίταξε γύρω του. Μία νησίδα από γρανίτη. Γύρω του μια καφετιά θάλασσα, γεμάτη από ένα τοξικό υγρό.
Κούνησε το κεφάλι του πέρα-δώθε. Δεν μπορούσε να θυμηθεί. Πως βρέθηκε εδώ?
Σηκώθηκε με πολύ κόπο.
Ναι, κάτι άρχισε να θυμάται. Οι τελευταίες βδομάδες στη Σέδνα .... η "μηχανή τηλεμεταφοράς" που θα τον έστελνε στη Γη ... οι θέαινες που τον αποχαιρετούσαν...
Α ναι! Ήταν στην Γη!!!! Επιτέλους!!!! Είχαν περάσει περισσότερα από 700 εκατομμύρια χρόνια στην Σέδνα! Πεντακόσια, του είπαν στην αρχή, αλλά χρειάστηκαν άλλα διακόσια για να ολοκληρωθεί η εκπαίδευσή του.
-
700 εκατομμύρια χρόνια χρόνια, μονολόγησε συλλογισμένος. Πόσο γρήγορα, αλλά και αργά ταυτόχρονα, πέρασαν!
Και να, τώρα, ήταν στην Γη. Πάνσοφος, παντοδύναμος, πανίσχυρος!!! Δηλαδή, θεός!!!
Χαμογέλασε πανευτυχής. Επιτέλους το όνειρό του γινόταν πραγματικότητα. Ένας πλανήτης δικός του! Θα τον έφτιαχνε όπως ήθελε!
-
Μα ... για στάσου, είπε στον εαυτό του.
Μαζί μου ήταν και μια γυναίκα! Ναι, μια γυναίκα. Η Γαία!
Την θυμήθηκε, αστραπιαία. Το τορνευτό σώμα της πέρασε, σαν φευγαλέα φιγούρα, από το μυαλό του.
Ειδικά, την τελευταία βδομάδα είχε πάθει αμόκ. Δεν μπορούσε ούτε να κοιμηθεί. Ήθελε να την αγκαλιάσει και να την σφίξει σαν τρελλός αλλά εκείνη, η μέγαιρα, η Ειμαρμένη, του είχε απαγορεύσει να την προσεγγίζει πέραν των πέντε μέτρων! Πέντε μέτρα, μα τον τρέλανε!
-
Όσο είστε στην Σέδνα, δεν θα την ξαναπλησιάσεις ποτέ, του είχε πει, με τόνο που δεν σήκωνε την παραμικρή αντίρρηση.
Όταν φτάσεις στην Γη, κάνε ότι θέλεις.
Και, αυτή η Γαία. Είχε αντιληφθεί τον πόθο του και έκανε οτιδήποτε μπορούσε να τον προκαλέσει!
Την μια φορά έπεφτε με τρόπο ο χιτώνας και αποκάλυπτε τον ώμο της... την άλλη σηκωνόταν και φαινόταν η γάμπα της...
-
Μα που είναι τώρα, μονολόγησε. Έπρεπε και αυτή να βρίσκεται εδώ μαζί του!
Άρχισε να βαδίζει, αργά, πάνω στον κράτωνα (craton) που βρισκόταν. Ήταν αρκετά μικρός. Ήξερε (από ότι είχε μάθει στην Σέδνα) ότι όλη η Γήινη επιφάνεια ήταν καλυμμένη από έναν τοξικό ωκεανό, με εκατομμύρια νησίδες "κράτωνες" (cratons) να προεξέχουν στην ωκεάνεια επιφάνεια, που διατηρούνταν για μέρες ή μήνες ή χιλιετίες και μετά έλιωναν και βυθιζόταν πάλι στον ωκεανό. Ήπειροι δεν είχαν σχηματιστεί ακόμη. Ο κράτωνας αυτός, όπου τον έστειλαν και βρισκόταν τώρα, ήταν ακριβώς στην θέση που στο μέλλον θα κτιζόταν η πόλη "Δελφοί". Ο Ήλιος ήταν ακόμη νεαρός και ακτινοβολούσε μόνον το 1/3 της θερμότητας που θα εξέπεμπε μετά από τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια.
Τους "επιστημονικούς" συλλογισμούς του διέκοψε μια θολή φιγούρα που σηκωνόταν, αδέξια, μερικές εκατοντάδες μέτρα μακριά του, ακριβώς στην άκρη της παραλίας.
-
Γαία, φώναξε,
εσύ είσαι??
-
Ουρανέ, εσύ? Ήταν η απάντηση.
Ένοιωσε το κορμί του να απογειώνεται. Με ένα άλμα βρισκόταν δίπλα της. Ο χιτώνας της είχε σχιστεί στις μυτερές κόγχες του γρανιτένιου εδάφους του κράτωνα καθώς είχε προηγουμένως συρθεί στο έδαφος προσπαθώντας να σηκωθεί. Από τα μεγάλα σχισίματα που είχαν δημιουργηθεί πρόβαλλαν μεγάλα γυμνά τμήματα γυμνού σώματος.
700 εκατομμύρια χρόνια ερωτικής απαγόρευσης μετατράπηκαν, ακαριαία, σε έναν ερωτικό τυφώνα!!
Διαμιάς, διαγράφηκαν από το μυαλό του σχέδια, όνειρα, φιλοδοξίες και οτιδήποτε άλλο ερέθισμα του περιβάλλοντος.
Δεν έβλεπε πια, δεν άκουγε τίποτα, δεν οσμιζόταν!!!
Δεν είχε πλέον αισθήσεις!
Όρμησε, όπως, θα ορμούσε ένα λιοντάρι σε μια λέαινα!!
(ΣΗΜ: Ο λέων στην ανάρτηση είναι συμβολικός. Δείχνει την ορμή της πράξης.
Οπότε, ουδεμία έχει σχέση με τον λέοντα του αφηγήματος του Χριστόφορου)
Κυλίστηκαν στο αιχμηρό έδαφος και δεκάδες γρανιτένιες προεξοχές χώνονταν στο θεϊκό σώμα τους.
Αλλά ποιός έδινε ποιά σημασία σε τέτοιες μικρολεπτομέρειες!
Οι ατσάλινες μύες του Ουρανού φούσκωσαν έτοιμοι να εκραγούν και τα τιτάνια μπράτσα του έσφιξαν σαν τανάλια το θεϊκό κορμί της Γαίας.
Η σεξουαλική πράξη που ακολούθησε ήταν η εντονότερη που έγινε, και θα γίνει ποτέ, σε ολόκληρο το Ηλιακό Σύστημα!
Επί τρία ημερονύκτια, με 100 διεισδύσεις ανά εικοσιτετράωρο, ο Ουρανός εξαργύρωνε, ασταμάτητα, ερωτικές επιθυμίες 700 εκατομμυρίων χρόνων, πάνω στο γυμνό σώμα της Γαίας.
Γύρω τους είχε σχηματιστεί μία λίμνη σπέρματος και κολπικού υγρού, γεμάτου από ωάρια. Αμέσως άρχισαν να σχηματίζονται τα πρώτα βακτήρια. Μικρά ποταμάκια δημιουργήθηκαν και μετέφεραν το βακτηριδιοφόρο υγρό στον παρακείμενο ωκεανό.
Ενώ στην Γη η ατέρμονη σεξουαλική επαφή του Ουρανού και της Γαίας συνεχιζόταν, στην μακρυνή Σέδνα, στην "αίθουσα τηλεσκοπίων" οι εικοσιέξι θέαινες παρακολουθούσαν την όλη σκηνή με απόλυτη προσήλωση, μέσα από τεράστιες ολογραφικές γιγαντο-οθόνες. Χοντρές σταγόνες ιδρώτα κυλούσαν από τα μέτωπά τους. Η αγωνία είχε σχεδόν παραμορφώσει τα πρόσωπά τους.
Τα δύο ολογράμματα, το Χάος και το Έρεβος, με την βοήθεια του τρίτου του Έρωτα, που μέχρι τότε δεν επιτρεπόταν να επισκεφτεί την Σέδνα, επεξεργαζόνταν τρισεκατομμύρια δεδομένων ανά δευτερόλεπτο. Όλοι περίμεναν να δουν, αν τελικά, η "βακτηριακή μάζα" που δημιουργούνταν από το σπέρμα του Ουρανού θα ήταν ικανή να υπερβεί την "κρίσιμη τιμή" που απαιτείτο σύμφωνα με τους υπολογισμούς των υπερυπολογιστών της Σέδνας για να δημιουργηθεί "Βιώσιμη Ζωή", η οποία στην συνέχεια με την διαδικασία της "Εξέλιξης" θα έδινε όλους τους Ζωντανούς Οργανισμούς που θα ζούσαν στην Γη.
Αν, τελικά, το σπέρμα του Ουρανού δεν επαρκούσε για την δημιουργία "Βιώσιμης Ζωής" τότε η Κοσμική Νομοτέλεια θα ήταν αναγκασμένη να επαναλάβει το project, σε επόμενη φάση, και, πιθανότατα, θα τερμάτιζε και την ύπαρξή τους, αφού αυτές θα χρεωνόταν την αποτυχία αυτή.
Είχαν κάθε λόγο λοιπόν να ανησυχούν και να αγωνιούν για το αποτέλεσμα της θυελλώδους αυτής ερωτικής συνεύρεσης.
Είχαν ολοκληρωθεί σχεδόν τα τρία εικοσιτετράωρα και ο Ουρανός, κατάκοπος πλέον, ανασηκωνόταν αργά πάνω από το σώμα που του πρόσφερε την μέγιστη των ηδονών, σε όλη την ζωή του.
Στη Σέδνα, τα υπερκομπιούτερς έδειχναν ότι απαιτούνταν ακόμη μερικά γραμμάρια σπερματικού υγρού ώστε να φθάσει η εκκριθείσα ποσότητα στην πολυπόθητη "κρίσιμη τιμή".
Τα πρόσωπα των 26 θεαινών ήταν κάθιδρα. Δεν μπορούσαν να πιστέψουν ότι, για μερικά γραμμάρια σπέρματος, 700 δισεκατομμύρια χρόνια προσπαθειών και προσμονής θα γινόταν θρύψαλα.
Βλέποντας, κυριολεκτικά, "τον χάρο με τα μάτια τους" κοίταζαν το πέος του Ουρανού να εξέρχεται του αιδοίου της Γαίας, χωρίς να ολοκληρωθεί το αναμενόμενο αποτέλεσμα. Μερικές θέαινες δεν άντεξαν άλλο την τριήμερη αγωνία και έπεσαν λιπόθυμες στο πάτωμα.
Και τότε, εντελώς αιφνίδια, η τελευταία σπερματική σταγόνα εμφανίσθηκε στην άκρη της πόσθης και εκτοξεύθηκε στο υγρό, ακόμη, αιδοίο.
Οι τρισεκατομμύρια μετρήσεις των υπερ-κομπιούτερς έγιναν, σχεδόν ακαριαία, και έδωσαν το ανέλπιστο αποτέλεσμα. Η "κρίσιμη τιμή" υπερκεράστηκε! Η Ζωή στην Γη ήταν πλέον βιώσιμη!
Οι θέαινες ξέσπασαν σε ουρανομήκεις κραυγές, χαράς και αγαλλίασης. Είχαν επιτύχει! Θα ζούσαν!! Οι κόποι τους δεν θα πήγαιναν χαμένοι!!!
Τάχιστα, η προηγούμενη κατάθλιψη στην Σέδνα εξαφανίστηκε. Η μουσική, οι χοροί, τα γέλια, το αστείρευτο νέκταρ κατέκλυσαν την αίθουσα και μία τριήμερη ευωχία επακολούθησε. Η εμφάνιση της Ζωής στην Γη ήταν πλέον γεγονός!!!!
Στο μεταξύ, στην Γη, ο Ουρανός, έχοντας υπερβεί, κατά πολύ, άπαντα τα όρια της αντοχής του, με τους οργανικούς δείκτες στο απόλυτο ναδίρ, γύρισε στο πλάι και αποκοιμήθηκε. Η Γαία, αν και εξουθενωμένη, τον σκούντηξε απότομα. Ζητούσε, το
after play, το τρυφερό αγκάλιασμα μετά την πράξη, που θα ζητούσαν στο μέλλον όλες οι γυναίκες μετά από αυτήν. Αλλά, ο σύντροφός της δεν της το πρόσφερε. Ούτε είχε την δύναμη να της το προσφέρει.
Κάπως ενοχλημένη, με τους λαγόνες της να πονούν αφόρητα, σηκώθηκε και έκανε μια βόλτα στην παραλία της τοξικής θάλασσας. Φυσούσε και ο ιδρώτας, που εξαερωνόταν στο γυμνό κορμί της, της έδινε μια ευχάριστη αίσθηση. Κοίταξε γύρω της. Ναι ήταν ευτυχισμένη! Μια καινούργια σελίδα είχε ανοίξει στην ζωή της. Ο Ουρανός είχε δίκιο. Άξιζε τον κόπο να προσπαθήσουν να μετατρέψουν αυτόν τον αφιλόξενο πλανήτη σε παράδεισο!
Τελικά, μετά από αυτήν την τριήμερη, τυφωνική σεξουαλική συνεύρεση, η Γαία έμεινε έγκυος.
Και σε εννέα μήνες γέννησε τρεις γιούς. Τους Εκατόγχειρες!!! Με εκατό χέρια. Ένα χέρι ανά διείσδυση!