Η ανάρτηση που αναφέρομαι βρίσκεται εδώ.
Αλλά επειδή, μετά την αναδημοσίευση μου, μπορεί να κατεβεί ή να τροποποιηθεί την μεταφέρω αυτούσια εδώ όπως ήταν την στιγμή που έκανα την ανάρτηση.
θαυμάσια επιλογή το τρίπτυχο-Θρησκεία-Σύμπαν-Έρωτας,
που έχεις επιλέξει.
Γεμάτες με χρυσόσκονη,αστερόσκονη και ροδοζάχαρη
οι αναρτήσεις σου,τραβάνε μελισσούλες ένα σορό,
που αρέσκονται να χαϊδεύουν τ'αυτάκια τους,
παμπόνηροι γητευτές κι αμπελοφιλόσοφοι, σαν την αφεντιά σου!
Φυσικά,δηλώνεις ευθαρσώς, πως είσαι ανοιχτός
σε κάθε είδους διάλογο.
Μα μόλις κάποιος,ευγενικά, αμφισβητήσει τα λεγόμενά σου,
ποιος είδε τον διανοούμενο προοδευτικάριο και δεν τον φοβήθηκε!!
Αισχρέ,μηδαμινέ και Υβριστή, blogγητευτή,
διόρθωσε πρώτα τον εαυτό και τη ζωή σου,
κι ύστερα παίξ'το Καθοδηγητής και Μέντορας,
σε κάθε είδους άπορες κορασίδες!!
Ανταίος
Οποιαδήποτε ομοιότητα με υπαρκτά πρόσωπα
και καταστάσεις, είναι εντελώς πραγματική!!
--------------------------------------
Πραγματικά εντυπωσιάζομαι για το πως μπορεί να φαίνομαι στα μάτια κάποιων.
Ξέρετε, όσοι με παρακολουθείτε, ότι ποτέ δεν αναφέρομαι στα "εσώψυχά" μου.
Το blog το θεωρώ μια τοποθεσία όπου μπορώ να βάζω τις ιδέες μου (πολιτικές, κοινωνικές, θεολογικές), κριτική για διάφορα θέματα της επικαιρότητας και την μουσική που μου αρέσει, διανθισμένη με τις εικόνες που μου αρέσουν.
Δεν προπαγανδίζω κόμματα, ομάδες, θρησκείες ή οικονομικά (και μη) συμφέροντα.
Τώρα, θα περάσω στην ταμπακιέρα.
Λοιπόν, ναι, μου αρέσουν οι Γυναίκες. Νομίζω ότι είναι η μεγαλύτερη προσφορά που έκανε στους άντρες ο Θεός στη Γη. Χωρίς αυτές η Ζωή θα ήταν πολύ άχαρη.
Αλλά ...
Ποτέ δεν προσπάθησα, με πλάγιο τρόπο, υποχθόνια, να "ρίξω" κάποια γυναίκα "στο κρεββάτι".
Γενικά θεωρώ τον εαυτό μου αρκετά ρομαντικό έως και αφελή σε αυτό το ζήτημα.
-----------------------
Μερικοί, λοιπόν (εδώ και στην Βιόσφαιρα) βλέπουν ότι "έχω πέραση στις γυναίκες" και με θεωρούν "γητευτή".
Ωστόσο δεν είμαι. Τι ακριβώς συμβαίνει? Μόνο τρία πράγματα.
- Ναι, κολακεύω τις γυναίκες. Αλλά μόνον σε ότι διαθέτουν. Αν έχουν όμορφα μάτια θα τους πω μόνον αυτό. Τίποτα παραπάνω. Όμορφα πόδια επίσης. Ποτέ, όμως, δεν θα τις κολακέψω σε κάτι που δεν έχουν.
- Έχω χιούμορ. Δεν προσβάλλω. Δεν ειρωνεύομαι με την κακή έννοια. Απλά, πειράζω.
- Μου αρέσει να εξιτάρω αλλά δεν χρησιμοποιώ ποτέ ύπουλους τρόπους (ποτό, ψεύτικες υποσχέσεις κ.α)
--------------------------------
Ας αφηγηθώ λοιπόν ένα περιστατικό από την πραγματική ζωή μου που νομίζω ότι με χαρακτηρίζει.
"Όταν τέλειωσα τον στρατό (μερικούς μήνες μετά) ένοιωσα την επιθυμία να ξεδώσω. Άρχισα λοιπόν να πηγαίνω σε κοσμικές εκδηλώσεις (χορούς, εκδρομές, πολιτιστικά.κ.α) Γνώριζα γυναίκες πάνω στο χορό, έδινα τηλέφωνο και ο στόχος ήταν ο γνωστός.
Κάποια φορά, γνώρισα μια κοπέλα περίπου τριάντα χρονών (εγώ ήμουν μικρότερος). Χορέψαμε, ένοιωσα ότι "τσίμπησε", βγήκαμε βόλτα, ήταν καλοκαίρι, ζεστή όμορφη βραδιά, της έλεγα αστεία, γέλαγε συνέχεια, της πρότεινα καφέ, πήγαμε σε καφετέρια, έπεσε το σχετικό χάδι, πρότεινα ξενοδοχείο, δέχτηκε αμέσως χωρίς δισταγμό. Η διαδικασία ήταν η συνήθης: Χορός, καφές, κρεββάτι. Καθώς προχωρούμε προς το ξενοδοχείο, ένοιωθα τον εαυτό μου να τρέχει. Δεν έβλεπα τίποτα γύρω. Όλα είχαν χαθεί και το μοναδικό κεφάλι που υπήρχε ήταν το "κάτω". Σε μια στιγμή την ένοιωσα να πιάνει το χέρι. Το ξενοδοχείο φαινόταν στην άκρη του δρόμου. - Περίμενε, μου λέει - Τι συμβαίνει, ρωτάω - Ξέρεις ..., μου λέει, ... ήθελα να σε ρωτήσω κάτι. - Τι θέλεις? της είπα (δεν με ένοιαζε τι θα με ρώταγε. Θα της έδινα μια όποια απάντηση και θα συνεχίζαμε την διαδρομή) - Πριν πάμε εκεί ... ήθελα να μου πεις ... υπάρχει κάποια προοπτική? Ξαφνιάστηκα. - Προοπτική? Τι προοπτική δηλαδή? - Να ... σχέση ... γάμος ... "Γάμος!!!" η λέξη περόνιασε κυριολεκτικά το μυαλό μου. "Εγώ ήθελα να πάω τουλάχιστον με εκατό γυναίκες, μετά τον στρατό, για νάρθω στα ίσια μου" σκέφτηκα "και μετά, ίσως νοιαζόμουνα για μια σχέση κάποιας διάρκειας, και μόνο αυτή, όχι ... γάμο!!!!" Ήμουνα σε φοβερή ερωτική υπερδιέγερση. Το ξενοδοχείο φαινόταν. Όλα ήταν έτοιμα ή σχεδόν έτοιμα. Αρκούσε μια αόριστη απάντηση: "Πάμε τώρα και μετά βλέπουμε" Γύρισα και κοίταξα τα μάτια της. Ήταν ικετευτικά. Ικέτευαν κάτι, την Αλήθεια? την Ελπίδα? Ένοιωσα σαν να είμαι ανάμεσα σε δυο καταρράκτες. Όπως μέσα σε μία πρέσα. Ο μισός εαυτός μου έλεγε "πες της, βρε, μια μαλακία και ξεμπέρδευε να τελειώνουμε" ενώ ο άλλος μισός έβλεπε τα μάτια της. Η κοπέλλα ήθελε να κάνει κάτι σοβαρό. Δεν ήθελε να κάνει κάτι που αύριο θα το μετάνοιωνε. Εγώ ήθελα μόνον εκείνο το βράδυ. Τίποτα παραπάνω. Πήρα την απόφαση σε μερικά δευτερόλεπτα. - Πάμε να φύγουμε. Δεν είμαι έτοιμος για αυτά που ζητάς. Ας πάρει ο καθένας τον δρόμο του. Καλό βράδυ. - Ωχ ... μήπως σε τρόμαξα ... δεν το ήθελα... ας πάμε ... δεν πειράζει, μου είπε. Ο άλλος μου εαυτός κυριάρχησε. Δεν με ένοιαζε πια ο αρχικός στόχος. Όλα εξατμίστηκαν. Θα έκανα κάτι "εσωτερικά ανήθικο"? Θα εκμεταλλευόμουν μια γυναίκα που ήθελε να παντρευτεί για να περάσω ένα βράδυ? Ε, όχι.. αυτό δεν θα μπορούσα να το αντέξω μετά. Εκείνη την στιγμή, ήρθε μια εικόνα στο μυαλό μου. Όλος ο αντρικός Πληθυσμός της Γης είχε σηκώσει τα χέρια και με μούντζωνε. - Να, μαλάκα, έφτασες μέχρι το ξενοδοχείο και πέταξες την ευκαιρία στα σκουπίδια!! Ρε τι βλήμα είσαι εσύ!!!!!!! - Ε και λοιπόν, σκέφτηκα. Δεν με νοιάζει τι θα πει το Κοινωνικό Περιβάλλον. Ας με πουν βλαμμένο, ηλίθιο, μαλάκα ακόμα και πούστη. Σημασία έχει η δική μου ψυχική ισορροπία. Να αισθάνομαι εγώ "εσωτερικά τίμιος". Να μην ξεγελάσω κανέναν. Να μην επωφεληθώ από την δύσκολη θέση του άλλου για να κερδίσω. Ας μην κερδίσω ποτέ."
(Υπάρχει, βέβαια, και ο φιλοσοφικός αντίλογος.
Θα είχα κάνει το ίδιο αν ήμουν π.χ. Αφγανός και αυτή ήταν η μοναδική ευκαιρία να κάνω σεξ στην ζωή μου? Θα σκεφτόμουνα τότε την "εσωτερική τιμιότητα"? Δεν ξέρω, ίσως όχι.
Αλλά ήμουνα τυχερός, δεν ήμουν Αφγανός. Ήμουν, απλά, ο Ionn και ήξερα ότι αύριο, μεθαύριο την άλλη βδομάδα, τον άλλο μήνα έστω θα γνώριζα μια άλλη γυναίκα που θα δεχόταν σεξ, χωρίς να τεθούν ηθικά διλήμματα.)
Ίσως να καταλάβατε από το παραπάνω περιστατικό πόσο αφελής, ρομαντικός, τραγικά ευαίσθητος και ευσυγκίνητος, είμαι.
Και τελικά, πόσο λίγο μοιάζω του Ρασπούτιν!!!!
Και τώρα ένα ποίημα μου για το Ανέφικτο (Clopyright 2011, Κόστος ανάγνωσης 5 euro)
"Κυνηγώντας το Ανέφικτο"
Λυσσομανάει ο άνεμος, φουρτούνιασε η θάλασσα της ψυχής μου κοχύλια κι απομεινάρια της μνήμης μου ξεβράζονται στην ακρογιαλιά της αγκαλιάς σου.
καράβι καλοτάξιδο το φιλί σου που πρόσμενα τόσο κι εκείνο το ντροπαλό χάδι το διστακτικό στο μάγουλό μου
μου έλεγε χιλιάδες λέξεις χρυσαφένιες ανταύγειες πάνω στους κυματισμούς της καρδιάς μου έταζε το άνοιγμα παραδεισένιων κόσμων στ' ακροπάτημα του Onείρου,
κολυμπώντας σε επικίνδυνα νερά δίνης και θαλασσοταραχής μου ορκιζόταν απέραντες ελεύθερες πτώσεις κι αμέτρητες καταδύσεις μέσα απ΄τα σύννεφα του παθιασμένου ορίζοντα στα κατάβαθα της ψυχής σου που αντιφέγγιζε και καθρεφτιζότανε διάφανη κι αέρινη στο βλέμμα σου
κι ήταν ένα ποθητό ταξίδι στο ανέφικτο κυλώντας μέσα στις φλέβες σαν ποτάμι πορφυρής αδρεναλίνης και ξύπνημα των αισθήσεων στο θέριεμα των ανέμων και της φουρτούνας που δεν καταλαγιάζει μα ζωντανεύει κάθε ίνα του κορμιού μου θαλασσινό δυναμίτισμα του Ανέφικτου.
Συνηθισμένη εικόνα χάους στα Ελληνικά Πανεπιστήμια
Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΒΗΜΑ την Πέμπτη 8 Ιανουαρίου 2009
Γράφηκε από έναν πανεπιστημιακό, τον Νίκο Βαρότση
Είναι πάντα επίκαιρο γιατί τίποτα δεν έχει αλλάξει.
Οι διαπιστώσεις που κάνει το 2009 είναι ακριβώς οι ίδιες που ισχύουν και σήμερα.
Δημοσιεύω μόνο ένα απόσπασμά του.
Καταληψίες μετανάστες μέσα στην Νομική σχολή (Ιανουάριος 2011)
"Εξι μύθοι για την κατάσταση στα Ελληνικά Πανεπιστήμια"
Ενας πρώτος μύθος ο οποίος προωθείται από κάποιους κύκλους και σχεδόν από όλα τα ΜΜΕ προσπαθεί να πείσει την κοινωνία ότι οι αναταραχές που βιώνουμε καθημερινά αποτελούν έκφραση «εξέγερσης της νεολαίας». Δεν έχουμε άραγε σκεφτεί ότι προσβάλλουμε τα παιδιά μας χρεώνοντάς τους την τάχα «εξεγερμένη νεολαία» των 4.000- 5.000 «γνωστών αγνώστων», κάμποσων περιθωριακών μεταναστών και κάθε καρυδιάς καρυδιού, με τους βανδαλισμούς, το πλιάτσικο και την τυφλή βία που άσκησαν;
-------------------- Ενας δεύτερος φθοροποιός μύθος επιβάλλει ότι στο «δημοκρατικό» πανεπιστήμιο οι σπουδές μπορούν να γίνονται, χωρίς υποχρεωτικές παρακολουθήσεις, με ένα και μοναδικό σύγγραμμα. Το πανεπιστημιακό άσυλο έχει κα ταντήσει άσυλο παρανόμων, ορμητήριο καταστροφέων δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας και προστασία αντιδημοκρατικών συμπεριφορών. Και καταλήγουν πρυτανείες να αυτοεξευτελίζονται και να αρνούνται ότι τελέστηκαν έκτροπα εντός των ιδρυμάτων, στο όνομα του εξευμενισμού των βανδάλων ή εξαγοράζοντας «προστασία».
Τέλος, έχουμε την περίφημη συνδιοίκηση φοιτητών/διδασκόντων, σύμφωνα με την οποία η γνώμη των περαστικών μαθητευομένων μετράει εξίσου με τις γνώμες των ανθρώπων που έχουν ζήσει στον χώρο και με τις δύο ιδιότητες και που θα κάνουν στο ίδρυμα ολόκληρη καριέρα. Και όμως η ηγεμονεύουσα ιδεολογία δεν βρίσκει τίποτα το στραβό σε όλα αυτά!
-------------------------------- Τρίτος ύπουλος και καταστροφικός μύθος που συντηρείται είναι ότι τα «παιδιά» έχουν πάντα δίκιο, δεν τα νουθετούμε αλλά απλά τα ακούμε. Στα «παιδιά», λοιπόν, όλα επιτρέπονται. Κάποιοι τους έχουν μάθει ότι νόμιμο είναι «το δίκιο του κάθε φοιτητή», με αποτέλεσμα να αδιαφορούν για το ισχύον νομικό πλαίσιο και να απαιτούν αδιαπραγμάτευτα να εφαρμοστεί αυτό που τους βολεύει! Πόθεν λοιπόν εκπορεύεται, αν όχι εκ του πονηρού, αυτή η εκφυλιστική νοοτροπία τού ότι απλά διαλεγόμαστε και επ΄ ουδενί αποδοκιμάζουμε κατακριτέες ή και παραβατικές νοοτροπίες και συμπεριφορές;
-------------------------------- Τέταρτος αντιδραστικός μύθος της νεοελληνικής «κουλτούρας» είναι ότι οποιοσδήποτε αντιδρά, αντιστέκεται, διαμαρτύρεται, αναγορεύεται προοδευτικός, λαϊκός αγωνιστής, εξεγερμένος επαναστάτης. Με τον τρόπο αυτόν μπερδεύουμε την ήρα με το στάρι, το δίκαιο με το άδικο, το προοδευτικό με το αντιδραστικό και έτσι, βολικά, γνωρίζουμε... «με ποιους θα πάμε και ποιους θα αφήσουμε».
-------------------------------------- Ο πέμπτος μύθος έγκειται στην απόρριψη κάθε μορφής αξιολόγησης του έργου που παρέχουν οι διδάσκοντες. Οι «λειτουργοί» της παιδείας a priori και ex officio είναι επαρκείς στη δουλειά τους και δεν πρέπει να υφίστανται τον παραμικρό έλεγχο. Κάθε ποσοτικός δείκτης εμπορευματοποιεί την εκπαίδευση και η αξιολόγηση ως ιδέα απορρίπτεται συλλήβδην. Ο ακαδημαϊκός δάσκαλος πρέπει να μένει στο απυρόβλητο, να διδάσκει πρακτικά ό,τι και όπως θέλει και να μη δίνει λογαριασμό ουσιαστικά σε κανέναν.
---------------------------- Ενας έκτος μύθος αποδίδει την κακοδαιμονία της Παιδείας αποκλειστικά στη χαμηλή χρηματοδότηση. Τι όμως έχουμε να πούμε για τα τεράστια ποσά που δαπανώνται κάθε χρόνο για μισθοδοσία υπεράριθμου προσωπικού στα μεγάλα ιδρύματα του κέντρου, όπου λειτουργούν Τμήματα με 150-180 μέλη ΔΕΠ και όπου οι καθηγητοποιήσεις γίνονταν αθρόα από σειρά κυβερνήσεων, σπονδή στις διεκδικήσεις του συνδικαλιστικού κινήματος;
---------------------------- Είναι γεγονός ότι η κατάσταση στην ελληνική κοινωνία είναι τραγική. Διαφθορά, συναλλαγή σε όλα τα επίπεδα, αυθαιρεσία, κατάχρηση της οποιασδήποτε έστω και μικρής εξουσίας ασκούμε, έλλειψη οράματος για το μέλλον και δυσοίωνες προοπτικές. Και όσα συμβαίνουν σήμερα στα πανεπιστήμια μπορεί να ερμηνεύονται από κάποιους σαν σημάδια αμφισβήτησης του συστήματος, αλλά στην πραγματικότητα πρόκειται για συμπτώματα των ίδιων ασθενειών που μαστίζουν την κοινωνία μας.
Αυτό που επιβάλλεται να κάνουμε ως πανεπιστημιακοί είναι να δώσουμε το παράδειγμα ώστε να δημιουργηθούν στα ανώτατα ιδρύματα θύλακοι μειωμένης εντροπίας, οι οποίοι στο πλαίσιο της όποιας αυτονομίας μας ορίζεται, να βρίσκονται έστω και λίγα βήματα μπροστά από τον κοινωνικό χώρο που μας περιβάλλει, μικρές οάσεις, παραδείγματα προς μίμηση για τα νέα παιδιά.
Θα πρέπει να δώσουμε στους νέους την ελπίδα μιας νέας κατεύθυνσης μέσα στο πανεπιστήμιο. Να μιλήσουμε δηλαδή τη γλώσσα της ειλικρίνειας και της αλήθειας, έστω κι αν ακούγεται σκληρή, να πάψουμε να χαϊδεύουμε αφτιά, είτε αυτά είναι τα δικά μας είτε είναι των άλλων. Να μην ανεχόμαστε συμβιβασμούς στην αξιοκρατία.
Να δείχνουμε πρώτοι εμείς ότι απαιτούμε την αλλαγή και τη βελτίωση και να μην οχυρωνόμαστε πίσω από προνόμια και κεκτημένα, και να σεβόμαστε χωρίς συμβιβασμούς και σκοπιμότητες την εντολή που μας έδωσε ο ελληνικός λαός, ο οποίος και μας πληρώνει από το υστέρημά του: να παρέχουμε δηλαδή στα παιδιά του τα περισσότερα δυνατά εφόδια ώστε να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν τη ζωή με τις καλύτερες δυνατές προϋποθέσεις.
Ο κ. Ν. Βαρότσης είναι αντιπρύτανης του Πολυτεχνείου Κρήτης.
- Μα νεαρέ φίλε μου, πως θα βγάλεις γκόμενα άμα δεν καπνίζεις?
- Και εγώ που μεγάλωσα, την ίδια τακτική χρησιμοποιώ για να τις "ρίχνω".
- Μα καλά, θα κάτσετε στην καφετέρια, στο μπαρ, στο παγκάκι .... και δεν θα καπνίσετε????
- Φίλοι μου, η ξάπλα θέλει τσιγάρο, μην σου πω και ναργιλέ.
- Μην ξεχνάς. Η σωστή μάνα πρέπει, πάντοτε, να καπνίζει δίπλα στο παιδί της. Είναι ο μόνος τρόπος να του δείξει τον σωστό δρόμο όταν μεγαλώσει:
- Και το αυτονόητο. Καφές χωρίς τσιγάρο γίνεται? Δεν γίνεται. Εκτός και πίνεις χαμομήλι.
- Να το ξέρεις. Όλες οι έρευνες που έγιναν από εργαστήρια που χρηματοδοτήθηκαν, αφιλοκερδώς, από μεγάλες καπνοβιομηχανίες, έδειξαν ότι η νικοτίνη προστατεύει τους πνεύμονες.
Άλλωστε είναι σε όλους γνωστό. Αν θέλεις μακροζωία κάπνιζε όσα περισσότερα πακέτα την μέρα μπορείς.
Πως έφτασε τα 100, λες?
Καπνίζοντας σαν φουγάρο!
-------------------------------------
Και τώρα ακολουθούν τα πλεονεκτήματα του καπνίσματος:
Και μην ξεχνάς την χρυσή αρχή:
"Αν είσαι μάγκας,
καπνίζεις ... από τα γεννοφάσκια σου"
1. Το κάπνισμα σου δίνει διέξοδο στην αμηχανία σου αφού πάντα έχεις "κάτι να κάνεις τα χέρια σου".
2. Το κάπνισμα προσφέρει στην σιλουέττα σου αφού όταν καπνίζεις δεν τρως.
3. Το κάπνισμα σου προσφέρει άνεση. π.χ. την Ανάσταση και την Πρωτοχρονιά δεν χρειάζεται να ψάξεις για πυροτεχνήματα... Απλά, βουτάς το τσιγάρο σου σε ένα δοχείο με βενζίνη
Αν αυτό δεν είναι μαγκιά
τότε τι άλλο μπορεί να είναι?
4. Το κάπνισμα σου δίνει την δυνατότητα να εντυπωσιάζεις τους φίλους σου φτιάχνοντας δαχτυλίδια καπνού.
5. Το κάπνισμα αντιβαίνει στην απραξία της κοινωνίας. Το πετάς σε δασικές περιοχές και κρατάς τους πυροσβεστες σε εγρήγορση προσφέροντας ταυτόχρονα συναρπαστικές ειδήσεις στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.
7. Το κάπνισμα τονώνει την οικονομία της χώρας. Αγοράζοντας τσιγαρα από τα καταστήματα της γειτονιάς σου βοηθάς στην ανάπτυξή της.
Πασάς.
Να σου ανάβει το τσιγάρο η γυναίκα σου από το δικό της και να πας στον Παράδεισο. Απόλυτη οικογενειακή σύμπνοια.
8. Το κάπνισμα προσφέρει ψυχαγωγία. Πετώντας τα αποτσίγαρα στην παραλία προσφέρεις την δυνατότητα τα παιδιά μπορουν να χρησιμοποιήσουν να διακοσμούν τα κάστρα που φτιάχνουν στην άμμο.
9. Το κάπνισμα σου παρέχει την δυνατότητα να ενοχλείς εκ του ασφαλούς ρίχνοντας τον καπνό στην μούρη του αντιπαθητικού που κάθεται απέναντί σου.
10. Το κάπνισμα αποδεικνύεται ιδιαίτερα ωφέλιμο στις εγκύους. Προετοιμάζει το έμβρυο να αντιμετωπίσει για την Μόλυνση του Περιβάλλοντος.
11. Το κάπνισμα σου παρέχει δυνατότητα πολλών διαλειμμάτων κατά την εργασία σου. Βγαίνεις στο πεζοδρόμιο και φουμάρεις ενώ οι μαλάκες μέσα δουλεύουν συνεχώς.
Ένα τσιγάρο μετά το σεξ.
Μα ...καλά, μπορείτε να στερηθείτε
αυτήν την απόλαυση???
12. Το κάπνισμα σου φτιάχνει το προφίλ στην παρέα. Εκεί μπορείς να καπνίζεις αρειμανίως επαναλαμβάνοντας, συνεχώς, ότι οι "άκαπνοι" είναι μαμόθρεφτοι και φλώροι.
13. Το κάπνισμα σου κάνει καλό στην κατοικία σου αφού σε αναγκάζει να την βάφεις τακτικά για να σκεπάσεις την κιτρινίλα σε τοίχους και ταβάνια αλλά και να αλλάζεις τακτικά το σαλόνι σου αφού όλα και κάποια καψίματα θα δημιουργούνται στο ύφασμα.
14. Το κάπνισμα σου δίνει υπεροχή. Η μέρα του αντι-καπνίσματος είναι μόνον μία φορά τον χρόνο. Τότε χαίρονται οι άκαπνοι. Οι υπόλοιπες μέρες είναι δικές σου.
Μα ... μπορεί μια γυναίκα να έχει στυλ
... άμα δεν καπνίζει???
Μα ... μπορεί μια γυναίκα να είναι sexy
άμα δεν καπνίζει?
-----------------------------------------
Το κάπνισμα είναι κουλτούρα ζωής
«ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ είναι κουλτούρα, όχι πάθηση»,«το τσιγάρο έγινε το εξιλαστήριο θύμα και του φορτώνουν όλα τα κακά», «δεν επιτρέπω σε κανέναν, ούτε στην κυβέρνηση, να με σώσει», ήταν μερικές από τις απόψεις που ακούστηκαν το μεσημέρι του Σαββάτου 23 Οκτωβρίου 2010 στην ανοιχτή εκδήλωση ενάντια στην καθολική απαγόρευση του καπνίσματος που πραγματοποιήθηκε στο βιβλιοπωλείο Ιανός...
Εκπρόσωποι της καλλιτεχνικής και πνευματικής ζωής της χώρας, επαγγελματίες εστιατορίων και μπαρ αλλά και πολίτες που αντιδρούν στην απαγόρευση του καπνίσματος έδωσαν το «παρόν» στην εκδήλωση, εξηγώντας τους λόγους για τους οποίους διαφωνούν με τον πρόσφατο νόμο της καπνοαπαγόρευσης στους στεγασμένους δημόσιους χώρους.
Όσα περισσότερα, τόσο καλύτερα!!!
Μεταξύ των ομιλητών, ο μουσικοσυνθέτης Θάνος Μικρούτσικος υποστήριξε ότι η έννοια του παθητικού καπνιστή δεν έχει εξακριβωθεί, ενώ πρόσθεσε ότι στη Γαλλία όταν εφαρμόστηκε η καθολική απαγόρευση ο τζίρος στους χώρους καφεστίασης μειώθηκε τα δύο πρώτα χρόνια κατά 39%.
«Το να ζούμε σαν άρρωστοι για να πεθάνουμε υγιείς δεν βλέπω να έχει και πολύ νόημα» παρατήρησε η συγγραφέας Ζυράννα Ζατέλη, ξεκαθαρίζοντας ότι το κάπνισμα είναι θέμα προσωπικής επιλογής.
Λίγο αργότερα, ο μουσικοσυνθέτης Σταμάτης Κραουνάκης έλεγε μεταξύ άλλων ότι «δεν μπορεί να κοπεί το τσιγάρο στον γέροντα που πάει στο καφενείο και το έχει ως μοναδική παρηγοριά», ενώ παράλληλα εξέφραζε την αντίθεσή του στους νόμους της ευρωπαϊκής κοινής αγοράς, που «δεν μπορούν να εφαρμοστούν».
Μεταξύ άλλων στην εκδήλωση μίλησαν ο καθηγητής Εγκληματολογίας και μη καπνιστής Γιάννης Πανούσης, ο οποίος εξέφρασε την άποψη ότι «η κοινωνία είναι αρκετά ώριμη ώστε να λύσει μόνη της το συγκεκριμένο ζήτημα», ενώ ο Δημήτρης Αρβανίτης, ιδιοκτήτης καφέ- μπαρ που συμμετέχει στο Συντονιστικό Επαγγελματιών Καφέ- Μπαρ- Εστιατορίων αναρωτήθηκε «πώς γίνεται να είναι παράνομος ο χρήστης και όχι το προϊόν;» .
Οι απόψεις των ομιλητών στο αθηναϊκό βιβλιοπωλείο μεταφέρονταν άμεσα σε ανάλογες εκδηλώσεις στην Πάτρα, τη Θεσσαλονίκη, τα Χανιά και τη Ρόδο μέσω Διαδικτύου.
Πηγή: anarhogatoulis.blogspot.com
-----------------------------------------
Η παλαιά διαφήμιση της Μagic Life
έδειχνε τον σύζυγο να πηγαίνει πέρα δώθε στο σπίτι και να τινάζει τις στάχτες δεξια αριστερά ενώ η γυναίκα να τρέχει πίσω του με ένα τασάκι, προσπαθώντας να μαζέψει τις στάχτες στον αέρα.
Κι ακουγόταν μια μπάσα φωνή,
(σαν τη φωνή του θεού στις Ελληνικές ταινίες):
«Κυρία μου, σταματήστε να τον παίρνετε από πίσω,
πάρτε του μια πίπα!
Και η πίπα να είναι Magic Life!»
Και στο τέλος το σύνθημα « Magic Life. Σωζει ζωές»
Και τώρα φίλε μετά από όσα άκουσες πιάσε ένα Sante:
Ή καλύτερα πήγαινε στο περίπτερο και αγόρασέ τα όλα:
Υ.Γ. Για να γίνει αυτή η ανάρτηση, πολλές εταιρείες και επαγγελματικοί φορείς προσέφεραν, ευγενικά, τις χορηγίες τους: # Ένωση Καπνεργατών Κούβας: 12.000 δολάρια
# Tobacco Cigarettes Marlboro: 10.000 δολάρια
# Union Tobacco & Cigarette Industries Co: 9.000 δολάρια
