Αποχαιρετισμός ... ...

Φίλοι μου, καλοί

Να είστε όλοι καλά

και να περνάτε όσο καλύτερα μπορείτε

και νάστε όσο ευτυχισμένοι γίνεται.

Ευχαριστώ που με θυμάστε 
και περνάτε και με βλέπετε.

-------------------------------

(Ελπίζω να μην μου ρίχνετε στεφάνια. 

Δεν πέθανα ακόμη, χα..χα.. 

Απλά, ζω εκτός Bloggόσφαιρας.)

------------------------------------------

Αναρτήσεις: 448,  Σχόλια 13.040

------------------------------------------

Οι σχέσεις αγάπης και μίσους του Αιθέρα και της Φυσικής (Μέρος 2)

Σύνδεση με το προηγούμενο

Οι σχέσεις αγάπης και μίσους του Αιθέρα και της Φυσικής (Μέρος 1)

Από τότε που ο Αιθέρας εκδιώχθηκε από τον Όλυμπο, δεν μπόρεσε να επιστρέψει.

Ο Κλαύδιος Πτολεμαίος του οποίου ο σχεδιασμός του Ηλιακού συστήματος δεν απαιτούσε την παρουσία αιθέρα ήταν ο τελευταίος μεγάλος αστρονόμος της Αρχαιότητας.

Ο Κλαύδιος Πτολεμαίος θεωρούσε τη Γη σφαιρική και ακίνητη.

Για να εξηγήσει την ανάδρομη κίνηση των πλανητών, ολοκλήρωσε το Γεωκεντρικό Πρότυπο των "έκκεντρων κύκλων και επικύκλων" που είχε ήδη προταθεί από τον Απολλώνιο τον Περγαίο και τον Ίππαρχο.

Το μοντέλο αυτό έδινε ικανοποιητικά αποτελέσματα, με σφάλμα της τάξης μόνο λίγων μοιρών, γι' αυτό και επικράτησε για 14 αιώνες.

Οι αστρονόμοι του Μεσαίωνα το θεώρησαν απόλυτα ικανοποιητικό και δεν ξανασχολήθηκαν με τον αιθέρα.

Ο αιθέρας επέζησε μόνον στις εργασίες των Αλχημιστών.

Στους αιώνες που ακολούθησαν οι αλχημιστές, που αναζητούσαν την «πεμπτουσία», κράτησαν ζωντανή τη θεωρία του Αιθέρα. Στις συμβολικές απεικονίσεις των αλχημιστών ο Αιθέρας αντιπροσώπευε πάντα την κεφαλή (το «πέμπτο άκρο» του σώματος), ενώ τα υπόλοιπα στοιχεία αντιπροσωπεύονταν από τα άλλα τέσσερα άκρα. Σύμφωνα μ’ αυτούς τους συμβολισμούς ο Αιθέρας θεωρούνταν ανώτερο στοιχείο της Φύσης και η «αιθερική» κατάσταση ως ένα από τα ανώτερα επίπεδα του «πνευματικού σώματος».

Ωστόσο, ακόμα και ο Νεύτων που ήταν μυστικιστής, δεν ανέμιξε τον Αιθέρα στις επιστημονικές εργασίες του για την Βαρύτητα.

Για την επιστήμη ο αιθέρας ήταν πια μια τελειωμένη και ξεχασμένη υπόθεση ....

Οι σχέσεις αγάπης και μίσους του Αιθέρα και της Φυσικής (Μέρος 1)

Λέγαμε λοιπόν ότι το "Κβαντικό Κενό" δεν είναι τίποτα άλλο 

παρά η ανάσταση του αρχέγονου "Αιθέρα".

Ο Αιθέρας και η Φυσική είχαν πάντα σχέση αγάπης και μίσους.

Για να δούμε όμως την ιστορία από την αρχή.

---------------------------------

4000 π.Χ. Πεδιάδες Παννονίας (σύγχρονη Ουγγαρία). 

Ο Ινδοευρωπαίος πατέρας και ο Ινδοευρωπαίος γιός του είναι ξαπλωμένοι στο ύπαιθρο και κοιτούν τον νυκτερινό ουρανό.
- Ω πάτερ, αυτά τα φώτα στον ουρανό πως είπες ότι τα λένε.
- Αστέρες, υιέ μου.
- Και γιατί δεν πέφτουν?
- Γιατί, υποθέτω, βρίσκονται μέσα σε μια ουσία που τα συγκρατεί.
- Ο αήρ είναι, πατέρα?
- Όχι, ο αήρ. Αυτός είναι κάτω από τα σύννεφα, εδώ σε μας τους ανθρώπους.
- Και πως λέγεται τότε αυτή ουσία?
- Όχι "αήρ" πάντως. Ας την πούμε κάπως αλλιώς ... ας την πούμε "αιθήρ"!. 
- Και, πατέρα, πως είναι ο αιθήρ?
- Υιέ μου. Είναι θεϊκή ουσία. Εκεί ζουν οι Θεοί. Δεν πρέπει να ασχολούμαστε με τις υποθέσεις τους. Νευριάζουν όταν συζητάμε τα δικά τους.
- Μα ... πατέρα, εμένα πολύ με απασχολούν τα μυστήρια της Φύσης. Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω ... φυσι-κός.
- Υιέ μου. Μην βλασφημείς. Δεν είναι επάγγελμα αυτό το "φυσικός". Τόσα επαγγέλματα υπάρχουν... Μπορείς να γίνεις θηρευτής, αλιέας, πολεμιστής και ίσως ακόμα και γεωργός. Ναι, όταν μεταναστεύσουμε κοντά στην Μεσόγειο, και εγκατασταθούμε εκεί, τότε θα μπορείς να γίνεις καλλιεργητής, το επάγγελμα που πάντα ονειρευόμαστε εγώ και οι πάπποι σου, αλλά δεν μπορέσαμε να το έχουμε.

-------------------
1500 π.Χ. Θήβα, Βοιωτία

Ο βασιλέας Κάδμος και άλλοι Αχαιοί ηγεμόνες προσπαθούν να συγχωνεύσουν τις διάφορες μονοθεϊστικές θρησκείες των διαφόρων πόλεων-κρατών ώστε η δημιουργούμενη Αχαϊκή Ομοσπονδία (που αργότερα θα εξελεχθεί σε Μυκηναϊκή Αυτοκρατορία) να έχει μία ενιαία θρησκεία
Έτσι, οργανώνεται η Ολυμπιακή Θρησκεία στην Ελλάδα (το Δωδεκάθεο).
Όμως, πολλοί πολίτες αναρωτήθηκαν για το γενεαλογικό δένδρο των 12 Ολύμπιων. Έτσι δημιουργήθηκε άλλη μια Θεϊκή Γενεά, οι 12 Τιτάνες που ήταν προϋπάρχοντες θεοί παλαιότερων λαών που ενσωματώθηκαν, επίσης, στο εναίο πλαίσιο.
Επειδή, όμως οι γενεαλογικές απορίες δεν εξέλειπαν, δημιουργήθηκε μία τρίτη θεϊκή γενεά (ο Ουρανός και η Γαία) που ήταν, κατά κάποιο τρόπο, οι "παππούδες" των Ολυμπίων. 
----------------------------
1300 π.Χ. Μυκήνες, Αργολίδα

Ο Αχαιός ιερέας πατέρας και ο Αχαιός γιός του είναι ξαπλωμένοι στο αίθριο του ανακτόρου τους.

- Πατέρα,  έχουμε 12 Ολύμπιους, 12 Τιτάνες, 8 Παρολύμπιους και την Γαία και τον Ουρανό, συνολικά 34 θεούς, σωστά?

- Ναι, υιέ μου.

- Αλλά από που ήρθαν αυτοί? Πως  προέκυψαν? Πως συνδέονται με την αρχή του Κόσμου? Μήπως είναι πλαστοί? Μήπως τους έφτιαξαν τα ιερατεία?

- Μμμ ... νομίζω, υιέ μου, ότι χρειαζόμαστε μερικούς ακόμα θεούς που θα παίζουν το ρόλο του συνθετικού κρίκου μεταξύ των υπαρχόντων και της αρχής του Σύμπαντος ώστε να λύνονται οι απορίες αυτού του είδους. Αύριο κι όλας, θα πάω στο ιερατείο να προτείνω μερικούς.

Την επόμενη μέρα ...

- Λοιπόν υιέ μου το ζήτημα λύθηκε. Το ιερατείο συνεδρίασε και καταλήξαμε στην κατασκευή άλλων έξι θεών. Δηλ. στο εξής θα έχουμε επιπλέον: το Χάος και το Έρεβος, την Νύκτα και την Ημέρα, και τον Αέρα (που θα μετεξελιχθεί σε "Έρωτα") και τον Αιθέρα. Αυτοί θα είναι οι πρόγονοι των υπαρχόντων 34 θεών και θα τους συνδέουν με την αρχή του Κόσμου.

- Μα πατέρα, κάπως "τεχνητή" δεν είναι αυτή η λύση?  Εμένα με απασχολεί η αλήθεια για τα μυστήρια της Φύσης. Γι' αυτό όταν θα μεγαλώσω θα γίνω φυσικός για να ψάξω να την βρω.
- Μη λες ανοησίες υιέ μου. Τι πάει να πει "φυσικός"? Δεν είναι επάγγελμα αυτό. Θα πεθάνεις στην πείνα. Όταν μεγαλώσεις θα γίνεις ιερέας όπως εγώ ή πολιτικός όπως ο θείος σου. Να πήξεις στο τάλαντο! Μόνο τα επαγγέλματα που στηρίζουν την εξουσία έχουν προοπτικές. Όσοι αναζητούν την ... πως την είπες... αλήθεια, τους τρώει ... η μαρμάγκα! 
------------------------------------

Το υλικό αιθέρας ( ="αιθήρ")  (σύμφωνα με την κοσμολογική άποψη των αρχαίων Ελλήνων) κάλυπτε ολόκληρο το Σύμπαν εκτός της περιοχής των ανθρώπων όπου υπήρχε ο αέρας (= "αήρ"). Ο αέρας κάλυπτε τα δύο μεσαία και ο αιθέρας τα δύο ακραία τμήματα.
Το αρχαιοελληνικό Σύμπαν, περιελάμβανε τέσσερα τμήματα:
α) το ανώτατο (που ήταν η κορυφή του Ολύμπου και η έδρα των Θεών). Εδώ ήταν οι Αστέρες.
β) το άνωθεν ( = Άνω Κόσμος) που περιλάμβανε το τμήμα μεταξύ της τροχιάς Ήλιου, Σελήνης και Γήϊνης Επιφάνειας. Περιελάμβανε την Οικουμένη και τον Ωκεανό γύρω από αυτήν.
γ) το κάτωθεν (= Κάτω Κόσμος, Άδης) που ήταν το τμήμα μεταξύ της Γήϊνης Επιφάνειας και της υπόγειας τροχιάς Ήλιου, Σελήνης. Ήταν η κατοικία των ψυχών των νεκρών ανθρώπων.
δ) το κατώτατο (= Τάρταρος) που ήταν οι φυλακές των τιμωρημένων θεών.

---------------------

Ο θεός Αιθήρ
(σύγχρονη αναπαράσταση)

Έτσι, λοιπόν, οι έξι αυτοί προ-θεοί εγκαταστάθηκαν, εξ αρχής, στο ανώτατο τμήμα του Σύμπαντος, σε μία ιδιαίτερη περιοχή των Ηλυσίων Πεδίων. Μην έχοντας ευθύνες (αλλά ούτε και ανθρωπο-λατρείες) ζούσαν μία ευδαίμονα, ανέμελη, ανέφελη και αδιατάρακτη ζωή, χωρίς επαφή με τους ανθρώπους ή τους άλλους 34 θεούς (Ουρανό, Γαία, Τιτάνες, Ολύμπιους, Παρολύμπιους).


-------------------
Όμως, αυτή η περίεργη "φάρα" των ανθρώπων, οι αποκαλούμενοι "φυσικοί" δεν θα άφηναν, για πολύ, αυτούς τους έξι ευδαίμονες προ-θεούς να χαρούν τον ευδαιμονισμό τους, απερίσπαστοι.


Αυτοί, λοιπόν, οι ανήσυχοι άνθρωποι, εφοδιάστηκαν με όλα τα σύνεργα της "ορειβασίας" της εποχής τους και άρχισαν την αναρρίχηση στον Θεϊκό Όλυμπο.

Γύρω στο 500 π.Χ. έφθασαν στην κορυφή του θεϊκού όρους οι πρώτοι από αυτούς (Λεύκιππος, Δημόκριτος κ.α).
Ο Αιθέρας τους είδε να καταφθάνουν και τρομοκρατήθηκε.
- Να δεις που αυτοί δεν έρχονται εδώ για καλό, μονολόγησε.
Έτρεξε λοιπόν και κρύφτηκε για να μην τον βρουν.


Όμως, οι φυσικοί τον διέκριναν.
- Ω Αιθήρ, έξελθε εκ της κρύπτης σου. Άλλως, ημείς εκβάλομεν σε, δια της βίας, του φώναξαν.


Ο Αιθέρας αναγκάσθηκε να εμφανισθεί.
- Σε μένα απευθύνεστε, κύριοι? τους ρώτησε ευγενικά.


Όμως, οι φυσικοί ήταν απόλυτοι.
- Ναι, σε σένα. Δεν έχεις θέση εδώ. Τα μπογαλάκια σου και δρόμο, του είπαν.
- Μα για ποιό λόγο, γιατί ειδικά εγώ, ρώτησε έκπληκτος ο Αιθέρας
- Για τον απλό λόγο ότι εσύ "δεν υπάρχεις". Οι άλλοι θεοί αντιπροσωπεύουν μία οντότητα ή ένα φαινόμενο της Φύσης. Εσύ δεν αντιπροσωπεύεις τίποτα. Άλλωστε, αργότερα, θα έρθει και η σειρά των υπολοίπων, ήταν η ξερή απάντηση.


Τα λόγια τους θύμωσαν τον Αιθέρα. (Μα δεν είναι και λίγο να σε κατηγορούν ότι δεν υπάρχεις!)
- Μα πως δεν υπάρχω? τους είπε αγανακτισμένος. Είμαι δημιούργημα του Χάους (αντιπρόσωπου της αταξίας) και του Ερέβους (αντιπρόσωπου του σκότους). Είμαι αδελφός του Αέρα, της Ημέρας και της Νύκτας. 
- Αυτές είναι αρλούμπες των ιερατείων. Η Επιστήμη δεν δέχεται Θρησκειακά δόγματα.


Ο Αιθέρας, όμως, δεν ήταν διαθετημένος να τα παρατήσει έτσι εύκολα.
- Ένα λεπτό. Υπάρχουν αναφορές των ποιητών. Ο Ησίοδος με συμπεριέλαβε στην Θεογονία του. Ο Όμηρος με αναφέρει στα Έπη του. Οι Ορφικοί με ενσωμάτωσαν στις διδασκαλίες τους.
- Αυτά είναι παραληρήματα ποιητών. Η Επιστήμη δεν δέχεται Ποιητικές φαντασιώσεις.


Ο Αιθέρας έκανε μια ύστατη προσπάθεια να τους πείσει για το σφάλμα της λογικής τους.
- Έστω, δεν δέχεστε τους ποιητές. Αλλά υπάρχουν μαρτυρίες φιλοσόφων. Ο Αναξιμένης, ο Πυθαγόρας, οι Πυθαγόρειοι και ο βασικότερος εκπρόσωπός τους ο Φιλόλαος, και επιπλέον ο Παρμενίδης και ο Αναξαγόρας αναφέρουν τα πέντε θεμελιώδη στοιχεία της Φύσης (χώμα, ύδωρ, αήρ, πυρ και αιθήρ)
- Αυτά είναι φλυαρίες φιλοσόφων. Η Επιστήμη δεν δέχεται Φιλοσοφικές αυθαιρεσίες. Τα θεμελιώδη στοιχεία της Φύσης είναι τέσσερα (το χώμα, ύδωρ, αήρ είναι οι τρεις μορφές της Ύλης και το πυρ είναι η Ενέργεια) και "αιθήρ" δεν υπάρχει.


Ο Αιθέρας δεν μπορούσε να επιχειρηματολογήσει άλλο. Μάζεψε τα υπάρχοντά του και κατέβηκε από το Θεϊκό όρος. Άρχισε να περιφέρεται ως κοινός θνητός στις πόλεις της Γης.


423 π.Χ. Αθήνα. Εορτή: "Μεγάλα Διονύσια". Θεατρική παράσταση: Νεφέλες του Αριστοφάνη.

Καθώς ο Αιθέρας περιφερόταν λυπημένος ο Αριστοφάνης τον είδε και τον αναγνώρισε.
- Γιατί, φίλε μου, Αιθέρα, "σεμνότατε", βρίσκεσαι εδώ και όχι στον Όλυμπο με τους άλλους θεούς?
- Με έδιωξαν, φίλε μου, μου λένε πως δεν υπάρχω.
- Μα εσύ ο "βιοθρέμμων των πάντων" δεν υπάρχεις???
- Εσύ, φίλε μου, μπορεί να με αποκαλείς "βιοθρέμμονα", αλλά, δυστυχώς για μένα, η γνώμη σου δεν μετράει. Ένας απλός κωμικός είσαι μόνο.
- Σωστά. Γιατί δεν πας στον Αριστοτέλη, τον πανεπιστήμονα? Αυτός μετράει, και ότι και να πει είναι νόμος.


335 π.Χ. Αθήνα, Φιλοσοφική σχολή Αριστοτέλη
Ο Αιθέρας πλησίασε συνεσταλμένα και φοβισμένα την σχολή του μεγάλου φιλόσοφου της εποχής. Ο Αριστοτέλης τον αναγνώρισε αμέσως.
- Καλώς ήρθες στην σχολή μου, μεγάλε θεέ.
- Δεν είμαι πια θεός, οι φυσικοί με κατέβασαν από τον Όλυμπο.
- Μα γιατί?
- Γιατί λένε πως δεν υπάρχω.
- Για ένα λεπτό, Αιθέρα. Ποιά είναι η ιδιότητά σου, το κυρίαρχο χαρακτηριστικό σου?
- Ένα και μοναδικό είναι, Αριστοτέλη. Γεμίζω το Κενό. Με εμένα δεν υπάρχει κενό στο Σύμπαν, καλύπτω κάθε σημείο του. Αλλά αυτό δεν μπορούν να το δουν οι άνθρωποι. Αυτό είναι το μειονέκτημά μου.
- Μα τι λες τώρα? Εγώ μισώ το Κενό! Δεν πιστεύω στην ύπαρξή του. Και βέβαια υπάρχεις. Το Κενό δεν υπάρχει! Λοιπόν σου δίνω ένα χαρτί με την υπογραφή μου να ξαναγυρίσεις στον Όλυμπο. Να πάρε εδώ την πιστοποίηση της ύπαρξής σου!


------------------

Με το χαρτί του Αριστοτέλη στο χέρι ο Αιθέρας επέστρεψε περιχαρής στον Όλυμπο. Όμως, δεν έμεινε για πολύ. Ξανά εμφανίστηκαν άλλοι φυσικοί (Ερατοσθένης, Ίππαρχος κ.α.)  (γύρω στο 200 π.Χ.) που συνέχιζαν να αναρριχώνται στο θεϊκό όρος, για να τον αποκαθηλώσουν. Μαζί τους ανέβαιναν και οι Επικούρειοι που ζητούσαν το "ξήλωμα" όλων των Θεών γενικά.
Ο Αιθέρας που τους φοβόταν πάντα, κρύφτηκε και πάλι.
- Ψιτ, μεσιέ, "δεύρο έξω", του φώναξαν.
- Τι θέλετε πάλι εσείς τους, ρώτησε. 
- Εσύ να μας πεις, γιατί είσαι εδώ? Αφού δεν υπάρχεις.
- Μα πως το λέτε αυτό? Να ... έχω την πιστοποίηση του πανεπιστήμονα Αριστοτέλη. Θα τολμήσετε να τον αγνοήσετε?


Οι φυσικοί γέλασαν.
- Αιθέρα, δεν κατάλαβες, στην Επιστήμη δεν υπάρχουν αυθεντίες! Τα πιστοποιητικά σου είναι άχρηστα χαρτιά. Εμείς είμαστε αστρονόμοι, έχουμε δεδομένα. Μελετούμε συνεχώς τον ουρανό. Δεν υπάρχεις πουθενά. 
- Μα .. πως είστε τόσο σίγουροι? Αύριο τα επιστημονικά δεδομένα μπορεί να αλλάξουν.
- Αιθέρα, η Φυσική δεν δουλεύει με υποθέσεις του Μέλλοντος. Στο Μέλλον μπορούν όλα να ανατραπούν,  όμως στο Παρόν το μόνο που ισχύει είναι η στυγνή πραγματικότητα των τωρινών δεδομένων. Και αυτά λένε ξεκάθαρα ότι δεν υπάρχεις.
- Μα...
- Δεν έχει μα! Λοιπόν, εξαφανίσου γρήγορα από δω και μην τολμήσεις να ξαναπατήσεις. Ανύπαρκτε!


------------------
Ο Αιθέρας δάκρυσε από την απελπισία του. Αυτή η ασπλαχνία των φυσικών ήταν κυριολεκτικά απίστευτη! Πως μπορούσαν να είναι τόσο απόλυτοι?
Τι να έκανε όμως? Πήρε πάλι τα συμπράγκαλά του, εγκατέλειψε οριστικά τον Όλυμπο και άρχισε ξανά να περιφέρεται, άπραγος, στις πόλεις των Ανθρώπων...

Συνεχίζεται ....

Αυτό το Σύμπαν, σαν την Ελλάδα, ένα πράγμα. Una faccia, una razza. Μέρος Ι.

Συνέχεια από την ανάρτηση:

Αυτό το Σύμπαν, σαν την Ελλάδα, ένα πράγμα. Μέρος Θ

Είχαμε μείνει στο κλασσικό ερώτημα?
"Τι μπορεί να προσδοκά ο Δημιουργός από την Δημιουργία του Σύμπαντος, 
αφού οτιδήποτε υπάρχει αποτελεί μέρος της αρχικής του επένδυσης???"

Αν και σε πρώτη ματιά όλα (Ύλη και Ενέργεια του Σύμπαντος)  φαίνονται να έχουν προέλθει από την αρχική "κατάθεση" την στιγμή του Big Bang, ωστόσο υπάρχει κάτι που εκφεύγει από μια απλοϊκή θεώρηση.


Τι είναι αυτό? Να τι είναι:
Η περιβόητη "Κβαντική Ενέργεια Κενού" ή αλλιώς "Ενέργεια Μηδενικού Σημείου".
Από που προκύπτει αυτή? Από το περιβόητο "Κβαντικό Κενό"  ή ισοδύναμα από τον "Κβαντικό Αφρό" ή από τον Αιθέρα και πολλές άλλες ισοδύναμες ή σχεδόν ισοδύναμες οντότητες.

Σύμφωνα με την Κβαντική Φυσική, το Κενό δεν είναι το "τέλειο τίποτα" (όπως είναι το "Κλασσικό Κενό" σύμφωνα με την Κλασσική Φυσική). Αντίθετα, είναι μια αχανής "θάλασσα" που αποτελείται από τα λεγόμενα "ιδεατά" σωματίδια (virtual particles).

Στο "Κβαντικό Κενό" δημιουργούνται, συνεχώς και αιωνίως, ζεύγη από "ιδεατά" σωματίδια και αντισωματίδια, τα οποία εξαφανίζονται αμέσως και στην θέση τους εμφανίζονται "ιδεατά" φωτόνια. Αυτά με την σειρά τους δημιουργούν τα "ιδεατά" σωματίδια. Έτσι έχουμε μια συνεχή δημιουργία  "ιδεατής" Ύλης/Αντιύλης (π.χ. ζεύγη ηλεκτρονίων και αντι-ηλεκτρονίων) που καταστρέφεται ακαριαία και στην θέση της εμφανίζεται "ιδεατή" Ενέργεια (π.χ. φωτονίων) που επίσης ακαριαία καταστρέφεται και αυτό συνεχίζεται αέναα.

Ένα ζεύγος ηλεκτρονίου/αντιηλεκτρονίου (e+/e-) μετατρέπεται σε δύο φωτόνια (γ).
Στην συνέχεια τα φωτόνια δημιουργούν πάλι ένα ζεύγος ηλεκτρονίου/αντιηλεκτρονίου. 

Με πολύ απλοϊκά λόγια, πριν η Φύση προλάβει να καταγράψει στα "κιτάπια" της το Κβαντικό Κενό ως Ύλη (και Αντιύλη) αυτό έχει μετατραπεί σε Ενέργεια. Και η Ενέργεια αυτή πάλι, πριν προλάβει να καταγραφεί, γίνεται Ύλη και έτσι "εκφεύγει" από την καταγραφή της στον Προϋπολογισμό του Σύμπαντος.

Ουσιαστικά, λοιπόν, για το Σύμπαν, το Κβαντικό Κενό είναι μη-υπάρχον. Είναι κάτι σαν "αδρανές υλικό", σαν φάντασμα.

Το Κβαντικό Κενό, αν και μπορεί να παρασταθεί ως "θάλασσα", δεν έχει ιδιότητες συνηθισμένης οντότητας. Δεν έχει κύματα, ρεύματα, παλίρροιες. Είναι απόλυτα "σιωπηλό".
Όμως, μπορεί υπό ορισμένες συνθήκες να "βράσει". Κατά την διάρκεια του "βρασμού" (ακριβέστερα, "ιονισμού") του ορισμένα "ιδεατά" σωματίδια (υπό την επίδραση Ηλεκτρομαγνητικού ή άλλων Πεδίων) ενδέχεται να "κλέψουν" ενέργεια και να γίνουν πραγματικά. Μόνον, όμως, για μια φευγαλέα στιγμή καθώς τόσο επιτρέπεται από την πανίσχυρη Αρχή της Απροσδιοριστίας που κυριαρχεί στην Κβαντική Φυσική.

Αν μπορούσαμε να επιτύχουμε ένα συνεχή και αλληλοτροφοδοτούμενο "βρασμό"  (ακριβέστερα, "ιονισμό") του Κενού τότε θα είχαμε σχεδόν άπειρη ενέργεια.

Με απλά λόγια, θα μπορούσαμε να παρομοιάσουμε το Σύμπαν με ένα αυτοκίνητο όπου η Πραγματική Ενέργεια είναι η ενέργεια της μπαταρίας και η Ενέργεια του Κενού είναι η ενέργεια του ντεπόζιτου βενζίνης. Αυτό που χρειάζεται για να αναφλεγεί η βενζίνη και να γίνει "χρήσιμη" είναι ένας σπινθήρας που θα προέλθει από την μπαταρία.

Πιο καλύτερο παράδειγμα είναι να παρομοιάσουμε το Σύμπαν με ένα οινοποιείο.
Το Κβαντικό Κενό αντιστοιχεί στον μούστο (γλεύκος) που είναι οικονομικό "ανενεργό". Όταν όμως μετατραπεί σε κρασί (οίνος), που αντιστοιχεί σε Πραγματική Συμπαντική Ενέργεια, τότε γίνεται οικονομικά εκμεταλλεύσιμο.

Αλκοολική ζύμωση.
Μετατροπή του γλεύκους (γλυκόζη) σε οίνο (αιθανόλη).
Τα ένζυμα  εμπλέκονται μεν στην αντίδραση (μπλε τόξο)
αλλά αποβάλλονται αυτούσια (ερυθρό τόξο)
πριν την ολοκλήρωση της διαδικασίας.

Τώρα, αν θεωρήσουμε ότι σκοπός του Δημιουργού είναι η "ενεργοποίηση" της Κβαντικής Ενέργειας του Κενού και η μετατροπή της σε Πραγματική, τότε ποιός θα είναι ο ρόλος των Ανθρώπων?

Μήπως, ο ίδιος με τον ρόλο των ζυμομυκήτων κατά την Αλκοολική ζύμωση??

Δηλαδή, μήπως ο Δημιουργός μας βλέπει κάπως έτσι?

Ζυμομύκητες.
Είναι μύκητες αβλαβείς για τον άνθρωπο
που ζουν στην επιφάνεια των σταφυλιών
και κατά την διαδικασία της Αλκοολικής Ζύμωσης εκκρίνουν τα ένζυμα
που είναι απαραίτητα για την ολοκλήρωση της διαδικασίας.

Μήπως, λοιπόν, ο Δημιουργός "μας εκπαιδεύει" σε συνθήκες "έλλειψης ενέργειας" ώστε να μας "αναγκάσει" να βρούμε τα "ένζυμα" δηλ. τον μηχανισμό (μαθηματικές εκφράσεις, φυσικούς νόμους και τεχνολογικά εργαλεία) που θα "ιονίζει" την Ενέργεια του Κενού και θα την μετατρέπει από πλασματική και ανενεργή που είναι σήμερα σε πραγματική???

Υπάρχει επιπλέον ένα ακόμη σημαντικό δεδομένο. Η Κβαντική Ενέργεια του Κενού δεν χάνεται στις Μαύρες Τρύπες.
Άρα, καθώς όλη η Συμπαντική Ενέργεια (που δόθηκε στο Big Bang) εξαφανίζεται αργά αλλά σταθερά καταπινόμενη από τις Μαύρες Τρύπες, οι Άνθρωποι, προκειμένου να διατηρήσουν τόσο την σωματική τους υπόσταση όσο και τα υλικά σώματα που χρησιμοποιούν, θα αναγκαστούν να αντικαταστήσουν την  παραδοσιακή Ύλη και Ενέργεια που τα αποτελεί, με την "απέραντη", άφθαρτη, αιώνια Ενέργεια του Κενού.

Κάποιος θα αναρωτηθεί πόσο είναι το ποσοστό της Κβαντικής Ενέργειας, που υπάρχει "σε νάρκωση", σε σχέση με την Συμπαντική Ενέργεια, που εισήλθε στο Σύμπαν κατά το Big Bang.

Θα έλεγα ότι η Πραγματική Ενέργεια που υπάρχει στο Σύμπαν είναι 0,000...001% του συνόλου ενώ η Ενέργεια του Κενού είναι 99,999...999%.

Αν δούμε τα παραπάνω στοιχεία με οικονομικούς όρους, μπορούμε να καταλάβουμε ότι ο Δημιουργός επένδυσε μόλις το 0,000...001% του συνολικού κεφαλαίου και προσδοκά να λάβει ως καθαρό κέρδος το 99,999...999% !!!!!
Τέτοια επένδυση, τόσο ασύλληπτα αποδοτική, δεν μπορεί να συλλάβει ούτε το πιο τοκογλυφικό μυαλό και του πιο στυγνού τραπεζίτη!!!

Είναι, λοιπόν, ο Δημιουργός, ο πιο μεγάλος τοκογλύφος που υπήρξε ή θα υπάρξει ποτέ???

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:
Η "Κβαντική Ενέργεια Κενού" είχε ήδη προβλεφθεί από το 1913 και μάλιστα υπολογίσθηκε η τιμή της.

όπου:

Ε = η ενέργεια μηδενικού σημείου που υπάρχει σε ένα σημείο του Χωρόχρονου,
h = η σταθερά του Planck
ω = η ιδιοσυχνότητα του "ιδεατού" σωματιδίου, που βρίσκεται στο σημείο αυτό του Κβαντικού Κενού.

Ουσιαστικά, είναι ελάχιστη. 

Αλλά αν σκεφτεί κανείς ότι: 

α) αναφέρεται μόνον για ένα σημείο του Χώρου και οποιαδήποτε περιοχή του Χώρου, όσο και μικρή να είναι, περιέχει άπειρο αριθμό σημείων

β) σε κάθε σημείο μπορούμε να έχουμε άπειρα "σωματίδια Κενού" σύμφωνα με την στατιστική Bose-Einstein

τότε μιλάμε για πραγματικά κολοσσιαία ποσότητα ενέργειας που το μέγεθός της εκφεύγει της αντίληψης του μέσου ανθρώπινου εγκέφαλου.

Συνεχίζεται ...

The Rivers Of Belief (Οι Ποταμοί της Πίστης)

Πριν βάλω το επόμενο μέρος  της σειράς για το Σύμπαν (Μέρος 10)
να τονίσω την φοβερή δυσκολία που έχουν οι Άνθρωποι με Πίστη
να κατανοήσουν την Λογική (και ιδιαίτερα την Επιστήμη).
Π.χ. δέχονται ως δόγμα ότι:
ο Θεός είναι καλός (ή κακός) και δίκαιος (ή άδικος)
Από που προκύπτουν αυτά?
Γιατί να μην συμβαίνει τίποτα από αυτά
και ο Θεός, απλά, "να κοιτά το Συμφέρον του"???
(όπου Συμφέρον = Λογικό Αίτιο)

Ακολουθούν οι στίχοι του άσματος: "Rivers of Belief" των Enigma.


A: Way To Eternity 

...quem quaerimus adjutorem, 

nisi te, Domine. 

Sancte Dues, Sancte Fortis, 

Sancte misericors Salvator, 

amarae morti ne tradas nos. 

B: Hallelujah 

Turn off the light, 

take a deep breath, 

and relax, relax... 

Turn off the light, 

take a deep breath, 

relax ... 

C: The Rivers Of Belief 

Take me back to the Rivers of Belief 

Take me back to the Rivers of Belief 

my friend 

I look inside my Heart 

I look inside my Soul 

I promise You 

I will return 

And when the Lamb opened the Seventh Seal 

silence covered the Sky 

Take me back to the Rivers of Belief

Take me back to the Rivers of Belief 

my friend 

I look inside my Heart 

I look inside my Soul 

I'm reaching out for You 

Lets hope one day 

We'll rest in Peace 

on my Rivers of Belief

Οι άνθρωποι έχουν ριζωμένη βαθιά στην ψυχή τους την Πίστη σε έναν Θεό.

Δεν μπορούν να αποδεχθούν το γεγονός ότι αυτός "δεν δίνει δεκάρα" για αυτούς.

Ουσιαστικά η Πίστη δεν στηρίζεται στην Λογική.

Είναι απλά θέμα Εγκεφαλικής Δομής.

Η ανάγκη του Ανθρώπου να πιστέψει σε ένα Θεό
που ενδιαφέρεται γι αυτόν,
απλά, πηγάζει από την άγνοια και την ανασφάλειά του

Οι Θρησκείες εκμεταλλεύονται ακριβώς αυτήν την Ανθρώπινη Ανάγκη.

Ο Δημιουργός εκτός από την Πίστη πρόσφερε και την Λογική στους Ανθρώπους.
Είχε τους λόγους του???

Μπανάκι βραδινό ...

Μου ‘πες απόψε θέλεις κάτι

να κάνουμε οι δυο μας ξεχωριστό

κι έπειτα μού 'κλεισες το μάτι

και μού ‘πες πως θα πάμε μπανάκι βραδινό

Καταπληκτικό Συμφώνησα κι εγώ

θα είναι τρέλα το βράδυ αυτό

Καλοκαιράκι, βραδινό μπανάκι

σαν το ψαράκι μπαίνεις στο νερό

Καλοκαιράκι, βραδινό μπανάκι

μες στο νεράκι χωρίς μαγιό

Βρήκαμε ένα λιμανάκι

απ’ όλους ξεχασμένο, ερημικό

κι όπως περνάει το κυματάκι

μου σκας κι ένα φιλάκι ερωτικό

Καταπληκτικό Ταξίδι μαγικό

Το φεγγαράκι, εσύ κι εγώ

Καλοκαιράκι, βραδινό μπανάκι

σαν το ψαράκι μπαίνεις στο νερό

Καλοκαιράκι, βραδινό μπανάκι

μες στο νεράκι χωρίς μαγιό

Καλοκαιράκι, βραδινό μπανάκι

σαν το ψαράκι τρέχεις στο νερό

Καλοκαιράκι, βραδινό μπανάκι

μες στο νεράκι σε κυνηγώ

Πάνω στον αφρό, κάτω στο βυθό

θα σου φωνάζω: Σ’ αγαπώ

Καλοκαιράκι, βραδινό μπανάκι

σαν το ψαράκι μπαίνεις στο νερό

Καλοκαιράκι, βραδινό μπανάκι

μες στο νεράκι χωρίς μαγιό

Καλοκαιράκι, βραδινό μπανάκι

σαν το ψαράκι τρέχεις στο νερό

Καλοκαιράκι, βραδινό μπανάκι

μες στο νεράκι σε κυνηγώ.