Quest for Immortality - 30

 #Αναζήτηση_της_Αθανασίας

#Quest_for_immortality

Μέρος 30

----

Οπότε τώρα
μετά την προηγούμενη ανάρτηση
μπορούμε να βάλουμε σε μια σειρά
τα κοσμολογικά θέματα
και 
να δούμε τον Κόσμο
με την "ματιά του Δημιουργού-Χωρόχρονου".

Ο Χωρόχρονος 
(ταυτόχρονα δημιουργός και θεατής Συμπάντων)
παρατηρεί το κάθε Σύμπαν (eon)
να δομείται και να αποδομείται
σε τέσσερεις φάσεις (Κοσμικές εποχές)
και 
να αντικαθίσταται με το επόμενο, αενάως.

Η αρχέγονη "τετρα-εποχική" αυτή διαδικασία
διαχέεται παντού μέσα στα Σύμπαντα
από την Φυσική την Χημεία, την Βιολογία,
την Γεωλογία, τους Οικονομικούς κύκλους
αλλά 
και στην απλή καθημερινότητα:

π.χ. θέατρο
(1. είσοδος ηθοποιών-θεατών, 2. "άπλωμα" σεναρίου,
3. "μάζεμα" σεναρίου 4. έξοδος θεατών)

π.χ. ποδόσφαιρο
(1. είσοδος παικτών-θεατών, 2. επίθεση ομάδας για γκόλ ,
3. άμυνα ομάδας για να κρατήσει την νίκη, 4. έξοδος θεατών)

Μέχρι και στην πλύση της νοικοκυράς βλέπουμε
να τηρείται η τετραφασική διαδικασία:
(1. τοποθέτηση ρούχων στο πλυντήριο, 2. άπλωμα ρούχων για στέγνωμα, 3. μάζεμα στεγνών ρούχων, 4. τοποθέτηση στην ντουλάπα)

Όλα αυτά
είναι κληροδοτήματα (κατ' εικόνα και ομοίωση)
της αρχέγονης Χωροχρονικής διαδικασίας
που όπως θα δούμε στο επόμενο μέρος
καθοδηγείται εντελώς μαθηματικά
από έναν τοπολογικό "δόγμα"

Quest for Immortality - 29

  #Αναζήτηση_της_Αθανασίας

#Quest_for_immortality

Μέρος 29

----

Με βάση τα προηγούμενα ολοκληρώνουμε το ενεργειακό διάγραμμα του κάθε Σύμπαντος που δείχνει την τετραφασική υφή του Κάθε Σύμπαν (eon), λοιπόν, διαχωρίζεται σε τέσσερεις φάσεις (~ εποχές) όπως περίπου μια τηλεοπτική ταινία ----

1η φάση (Α Ι1) (νηπιακή ηλικία) - Οι τίτλοι αρχής του έργου (ονόματα ηθοποιών) - Δημιουργία μαθηματικού πλαισίου

2η φάση (Ι1 Β) (εφηβεία) - Ανάπτυξη υπόθεσης του σεναρίου - Δημιουργία υλικής φάσης

3η φάση (B Ι2) (ώριμη ηλικία) - Συνέπειες της ανάπτυξης (αποδρομή σεναρίου) - Αποδόμηση υλικής φάσης

4η φάση (Ι2 C) (γήρας) - Τίτλοι τέλους του έργου (συνήθως ονόματα χορηγών) - Αποδόμηση μαθηματικού πλαισίου ----------- Στο σχήμα - ο οριζόντιος άξονας είναι η "μητρική διάσταση" (που είναι ο χρονικός άξονας του θεατή) - ο κάθετος άξονας αντιπροσωπεύει τις υπόλοιπες 10 διαστάσεις)

Quest for Immortality - 28

  #Αναζήτηση_της_Αθανασίας

#Quest_for_immortality

Μέρος 28

----

Συνεχίζοντας την απάντηση στο ερώτημα που τέθηκε στο μέρος 26 σχετικά την ανάγκη ύπαρξης ενός Δημιουργού και ενός Καταστροφέα στην Κοσμολογία των Συμπάντων χρησιμοποιούμε αυτό το απλουστευτικό σχήμα για να γίνει κατανοητή η αιωνιότητα της διαδικασίας. Το Απλό Εκκρεμές είναι το καλύτερο παράδειγμα για να δείξει πως οι Κυκλικές Κοσμολογικές Θεωρίες δεν χρειάζονται: - ούτε Δημιουργούς στην αρχή (Big Bang) των Συμπάντων (eons) και - ούτε Καταστροφείς στο τέλος τους (Big Freeze) Κάθε Σύμπαν (eon) προκύπτει σε μία ακραία θέση του εκκρεμούς αναπτύσσεται μέχρι την μεσαία θέση γηράσκει μετά την μεσαία θέση και τερματίζεται στην άλλη ακραία θέση. Η όλη εξελικτική του διαδικασία καθορίζεται από την απλούστερη διαφορική εξίσωση Είναι προφανές ότι όταν ένα Σύμπαν πεθάνει σε μία ακραία θέση δεν έχει καμία άλλη επιλογή παρά να ξαναγεννηθεί στην ίδια ακραία θέση. Δεν χρειάζεται δημιουργό ή καθοδηγητή. Όλα γίνονται εξελικτικά Αυτή η περιοδικότητα εποχών ανεντροπίας και εντροπίας είναι και το "μυστικό" του Χωρόχρονου ώστε να παραμένει αιώνιος χωρίς αρχή και τέλος.

Quest for Immortality - 27

  #Αναζήτηση_της_Αθανασίας

#Quest_for_immortality

Μέρος 27

---

Προχωρώντας
στο ίδιο πνεύμα με την προηγούμενη ανάρτηση

αλλάζουμε απλά το σχήμα
(αντί ένα ευθύγραμμο νήμα, ΄ένα κύκλο σημείων)

Εδώ έχουμε στην δεξιά εικόνα
διάσπαρτα, με τυχαίο τρόπο, σημεία του Χωρόχρονου
ενώ στην αριστερή εικόνα
τα σημεία αυτά είναι τοποθετημένα σε κύκλο

Στα διάσπαρτα σημεία
κυριαρχεί η τυχαιότητα ( = μέγιστη εντροπία).
Όμως υπάρχει ένα μειονέκτημα
Η πληροφορία που απαιτείται
για την γνώση της θέσης του κάθε σημείου
είναι μέγιστη καθώς οι θέσεις είναι εντελώς τυχαίες.

Η "επιθυμία" λοιπόν της γνώσης των σημείων
με την ελάχιστη δυνατή πληροφορία
απαιτεί αυτά να σχηματίζουν
ένα σχήμα (π.χ. κύκλο)
οπότε η θέση τους να καθορίζεται 
από μία απλή εξίσωση
όμως εδώ το μειονέκτημα είναι
ότι για να τακτοποιηθούν τα σημεία
απαιτείται κατανάλωση ενέργειας.

Ακριβώς αυτή η "επιθυμία γνώσης"
του Χωρόχρονου τον οδηγεί σε Δημιουργία
Νόμων, Σχημάτων, Υλικών Σωμάτων, Ζωής
και εν τέλει Συμπάντων
και ονομάζεται στην Επιστήμη
"ανάδυση Τάξης από το Χάος".

Όταν ο Χωρόχρονος ικανοποιήσει
αυτήν την "γνωστική επιθυμία" του
τότε επικρατεί η "επιθυμία απραξίας"
(οπότε επακολουθεί "αναρρόφηση"
της καταναλωθείσας ενέργειας)
που οδηγεί τα Κατασκευάσματα
και πάλι στην διασπορά και την τυχαιότητα
και ονομάζεται στην Επιστήμη
"βέλος του Χρόνου"

----------
Η "ανθρωπομορφική" αναπαράσταση
των δύο "επιθυμιών" του Χωρόχρονου
από:
- έναν ανεντροπικό Θεό-Δημιουργό και
- έναν εντροπικό Διάβολο-Καταστροφέα
αποτελεί, απλά, 
τον καλύτερο τρόπο
για να κατανοήσει ο ανθρώπινος εγκέφαλος
τις κοσμολογικές διαδικασίες 
γένεσης-καταστροφής
που μελετά η Φυσική
χρησιμοποιώντας
μόνον αγνή μαθηματική ορολογία.

Quest for Immortality - 26

 #Αναζήτηση_της_Αθανασίας

#Quest_for_immortality

Μέρος 26

----

Το πρώτο βασικό ερώτημα που αντιμετωπίζει κάποιος (αν είναι θεολόγος ή φυσικός ή φιλόσοφος) είναι το μεγάλο μυστήριο: Γιατί - ο Θεός (οποιονδήποτε θρησκείας) - ή έστω, ο Χωρόχρονος - ή τέλος πάντων, ο οποιοσδήποτε Δημιουργός κατασκεύασε τον Κόσμο?

Και ο μεν θεολόγος
(αναλόγως του θρησκεύματος που ανήκει)
θα δώσει έναν συναισθηματικό λόγο
π.χ. αγάπη για τους ανθρώπους
ή ως κατοικία για έναν λαό που θεωρεί "εκλεκτό" Του
κλπ

Ο μεν φιλόσοφος μπορεί να βρει άλλους λόγους
περισσότερο λογικούς
όπως π.χ. για να σπάσει την ανία της μοναχικότητάς του

Και ο κβαντικός φυσικός θα απαντήσει
ότι απλά ο Κόσμος προέκυψε χωρίς Δημιουργό, τυχαία, 
από "διακυμάνσεις" του Κενού

Η σύγχρονη άποψη όμως βρίσκει 
ότι αυτές οι απαντήσεις είναι μη-ικανοποιητικές.

Πλέον θεωρείται ότι ο Κόσμος
έχει Δημιουργό
που όμως δεν είναι "ευφυής" (π.χ. Θεός)
αλλά και ούτε και "αφυής" (π.χ. τυχαιότητα)

Είναι "διφυής" 
Δηλαδή,
είναι το "έμβιο" bit του Wheeler
που λαμβάνει δύο "αλληλομαχόμενες" τιμές
όπως δείχνεται στην εικόνα:
- τιμή 0, δηλαδή, μέγιστη εντροπία (entropy), πλήρης αταξία, αβεβαιότητα 100%
- τιμή 1, δηλαδή, μέγιστη ανεντροπία (negentropy), απόλυτη τάξη, αβεβαιότητα 0%

Όταν υπερισχύει η τιμή ένα (1) τότε
ένα Σύμπαν δημιουργείται.

Όταν υπερισχύει η τιμή μηδέν (0) τότε
ένα Σύμπαν καταστρέφεται.