Cycles-of-Immortality - 06

#Κύκλοι_Αθανασίας

#Cycles_of_immortality Μέρος 06 ----

Tο 1947 οι δύο ευφυέστεροι άνθρωποι

του εικοστού αιώνα

δηλαδή

ο διάσημος μαθηματικός Godel

και ο φυσικός Einstein

συναντήθηκαν

στο Princeton των ΗΠΑ

Ο Einstein διέθετε
την μοναδική ικανότητα διαίσθησης

στο θέμα της αναγνώρισης
ποιές από τις μυριάδες εξισώσεις
που υπάρχουν στα Μαθηματικά
είναι αυτές που ακολουθεί ένα φυσικό φαινόμενο
που απασχολεί την Φυσική

Ο Godel ήταν προικισμένος
στο να βρίσκει λύσεις
σε κάθε μαθηματικό πρόβλημα που συναντούσε

Μαθαίνοντας ο Godel την Σχετικότητα
από τον ίδιο τον εμπνευστή της τον Einstein
την κατανόησε απόλυτα.

Οι εξισώσεις του Einstein
έχουν πλειάδα λύσεων που είναι χρήσιμες
σε πάρα πολλά θέματα Αστροφυσικής και Κοσμολογίας
Χιλιάδες μαθηματικοί ασχολήθηκαν, ασχολούνται
και θα ασχολούνται με αυτές

Όμως
ο Godel δεν ήταν ένας τυχαίος μαθηματικός
Το μυαλό του ήταν ένα μαθηματικό computer
Ήταν για την εποχή του
κυριολεκτικά, ένα βιολογικό αντίστοιχο
ενός μαθηματικού LLM της Τεχνητής Νοημοσύνης
πριν αυτή εφευρεθεί τον 21ο αιώνα

Έτσι βρήκε ότι 

μεταξύ των λύσεων των εξισώσεων του Einstein
ήταν και η ύπαρξη της λύσης CTC
δηλαδή μίας κλειστής χρονοειδούς τροχιάς
(closed timelike curve)
στην οποία 
αν μπορούσε να μπει ένα Βιολογικό Ον
θα εξασφάλιζε ζωή σε κύκλους αθανασίας
αλλά και πρόσβαση
σε Παρελθόν και Μέλλον.

Αυτό το τελευταίο όμως
δηλ. η πρόσβαση σε Παρελθόν και Μέλλον
προσέκρουε
στην πανίσχυρη Αρχή της Αιτιότητας
και οδηγούσε 
σε πλήθος Παραδόξων

(όπως π.χ. να γυρίσεις στο Παρελθόν
να σκοτώσεις τον παππού σου
ώστε να μην μπορέσει να γεννηθεί ο πατέρας σου
και έτσι να κάνεις το Σύμπαν 
"ομελέτα σφουγγάτη")

Αυτό κατατρόμαξε τον Einstein
επειδή η ύπαρξη μιας τέτοιας λύσης
λογικά θα σήμαινε
ότι οι εξισώσεις του ήταν ατελείς
και επομένως αργότερα 
κάποιος άλλος θα εύρισκε τις σωστότερες
και θα έπαιρνε τα εύσημα

O Einstein ήταν ήδη αρκετά γερασμένος
Σε 3 έτη θα πέθαινε.
Δεν είχε πλέον το σθένος
να ασχοληθεί με το ζήτημα των τροχιών CTC.

Επίσης ούτε η Group theory και η Τοπολογία
είχαν τότε (1949) κατανοηθεί αρκετά
ώστε να μπορούν να προσδιορίσουν
την βαθύτερη σημασία 
των τροχιών αυτών

Έτσι οι περισσότεροι φυσικοί και μαθηματικοί
των επόμενων δεκαετιών
απέφευγαν να εμπλακών
στην έρευνα και μελέτη των CTC,
θεωρώντας κάτι τέτοιο,
χαμένο κόπο και χρόνο.

Cycles-of-Immortality - 05

 #Κύκλοι_Αθανασίας

#Cycles_of_immortality

Μέρος 05 ----

Όταν, στο προηγούμενο μέρος, αναφέραμε την περικοπή
των δύο "επαχθών" σταδίων του ανθρώπινου βίου
(του πρώτου και του τελευταίου)
οπότε
την μετατροπή του
από μονο-κυκλικό Ον
σε πολυ-κυκλικό Ον
εννοούσαμε ακριβώς ότι δείχνει η δεύτερη εικόνα

Όμως 
αυτό δεν προϋποθέτει
βιολογική μετάλλαξη ανθρώπου σε μέδουσα
ώστε να αλλάξει το δομικό του group 
και έτσι να επιτύχει πολυ-κυκλικότητα
αλλά 
διατηρώντας το ίδιο τετραφασικό group που έχει
να μεταβεί σε συγκεκριμένο "χρονικό" coset.

----
(To coset είναι τοπολογικός όρος
που χρειάζεται γνώση τοπολογίας
για να τον κατανοήσει κάποιος
και επομένως δεν θα αναλυθεί εδώ)

Cycles-of-Immortality - 04

  #Κύκλοι_Αθανασίας

#Cycles_of_immortality

Μέρος 04 ----

Στο προηγούμενο μέρος είδαμε
τον βίο της "αθάνατης μέδουσας"
που εναλλάσσεται
μεταξύ jellyfish (τσούχτρας) και πολύποδα.

Ο βίος αυτός είδαμε ότι είναι δι-φασικός και
καθορίζεται, από μαθηματικής άποψης,
από το κυκλικό group {1,-1}

----
Τώρα, σε αυτήν εικόνα, σκιαγραφείται, "έξυπνα", ο βίος ενός ανθρώπου που είναι τετρα-φασικός (δηλαδή έμβρυο/νήπιο, νεότητα, ωριμότητα, γήρας) και καθορίζεται, από μαθηματικής άποψης, το κυκλικό group {1, i, -1, -i}

---- Η αθανασία της μέδουσας οφείλεται στην εξαιρετική ιδιότητα των κυττάρων τους που ονομάζεται μεταδιαφοροποίηση (transdifferentiation)
και που τα κύτταρα των άλλων βιολογικών όντων 
δεν την διαθέτουν.
Αυτό σημαίνει ότι η Βιολογία
μπορεί να επιμηκύνει το γήρας (μακροζωία)
αλλά δεν μπορεί να να επιτύχει την αθανασία.

----
Στο σχήμα τώρα.
Η "παράλληλη" τοποθέτηση των σταδίων
της νεότητας (youth) και ωριμότητας (maturity)
κάθετα 
στην χρονική κατεύθυνση γέννησης - θανάτου
έχει 
μια καίρια σκοπιμότητα:
δηλ. 
να μας εμφυσήσει την "μεγαλειώδη" ιδέα
μήπως 
(αν και τετρα-φασικής δομής, ως άνθρωποι,
και ως "συγγενείς" του ωροδείκτη)
μπορούμε 
να μιμηθούμε, κατά κάποιο τρόπο, την μέδουσα
αποφεύγοντας 
τα δύο "επαχθή" στάδια (το πρώτο και το τελευταίο)
οπότε
να επιτύχουμε το αδιανόητο, 
δηλαδή "κύκλους αθανασίας".

Και αυτό θα το δούμε, αμέσως, στο επόμενο μέρος.

Cycles-of-Immortality - 03

 #Κύκλοι_Αθανασίας

#Cycles_of_immortality

Μέρος 03 ----

Στο προηγούμενο μέρος αναρωτηθήκαμε για το ποιός είναι ο λόγος που ενώ ο ωροδείκτης είναι "πρακτικά" αθάνατος (καθώς διατρέχει πάμπολλους κύκλους του "βίου" του) αντίθετα ο εξελικτικός "συγγενής" του, ο άνθρωπος (φαντάζομαι πόσο άσχημα ηχεί η λέξη "συγγενής") είναι αδιαπραγμάτευτα θνητός (καθώς διατρέχει μόνον έναν κύκλο και μετά αποβιώνει) Αυτά τα εξηγεί η Φυσική και θα αναλυθούν αργότερα Τώρα θα περιοριστούμε στην αναζήτηση του μοναδικού (έως τώρα) στην Γη (επιστημονικά καταγεγραμμένου) βιολογικού αθάνατου Όντος. Είναι το ζώο (κνιδόζωο): Turritopsis dohrnii
Ποιό είναι το βασικό χαρακτηριστικό του? Αυτό:
Όποτε η μέδουσα αισθανθεί απειλή, ή σοβαρό τραυματισμό ή δυσκολία στην πρόσληψη τροφής
προσκολλάται σε μια επιφάνεια σε θερμά ύδατα και μετατρέπεται άμορφη μάζα.

Σε αυτό το στάδιο αρχίζει η διαδικασία της μεταδιαφοροποίησης, κατά την οποία τα κύτταρα μεταμορφώνονται σε διαφορετικούς κυτταρικούς τύπους.
π.χ. τα μυϊκά κύτταρα μπορούν να γίνουν γεννητικά ή τα νευρικά κύτταρα να γίνουν μυϊκά.

Έτσι η μέδουσα επιστρέφει στο στάδιο του πολύποδα και ουσιαστικά αναγεννάται.

=======
Μπορείτε, επιπλέον, να παρατηρήσετε
ότι η συμπεριφορά της αυτή, 
περιγράφεται μαθηματικά, 
από την "διφασική" ομάδα (group)
G = {1, -1}

Cycles-of-Immortality - 02

 #Κύκλοι_Αθανασίας

#Cycles_of_immortality

Μέρος 02 ----

Όλοι βέβαια γνωρίζουμε την πραγματικότητα του ανθρώπινου βίου. Είναι παρόμοια με αυτή ενός ποδοσφαιρικού αγώνα: 1. Είσοδος παικτών - θεατών 2. Πρώτο ημίχρονο (οι ομάδες ανιχνεύουν τις αδυναμίες του αντιπάλου) 3. Δεύτερο ημίχρονο (οι ομάδες τις εκμεταλλεύονται για να αποκτήσουν την νίκη) 4. Έξοδος παικτών - θεατών Έτσι διαδραματίζεται ο κύκλος του βίου όπως περίπου ο δείκτης ενός ωρολογίου που διατρέχει τα τέσσερα τέταρτα (I, II, III, IV) μίας ώρας. Όμως, υπάρχει μία καίρια διαφορά: - Ο ωρολογιακός δείκτης συνεχίζει να διατρέχει κύκλους (αθανασία) - Το βιολογικό Ον (π.χ. άνθρωπος) διατρέχει μόνον έναν και μετά τέλος (θνητότητα). Αυτήν την "αδικία" θα μπορούσαμε να την διορθώσουμε?