Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φιλοσοφία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φιλοσοφία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 19 Ιανουαρίου 2013

Ένας απίστευτος Bloggo-διάλογος
για την Γνώση και τον ρόλο της στην Κοινωνία.




Στην Ελλάδα, οι ποιοτικές συζητήσεις είναι σπάνιες...

Παραθέτω 
μία απίστευτη συζήτηση δύο bloggers
που πραγματικά αφήνουν άναυδο τον αναγνώστη
όχι μόνον για τον πολιτισμένο τρόπο που διεξήχθη
αλλά και για το βάθος των επιχειρημάτων των δύο συνομιλητών.
Νομίζω ότι ο Πλάτων, αν την διέθετε τότε,
ευχαρίστως θα την συμπεριελάμβανε στους Διαλόγους του.



Ας απολαύσουμε λοιπόν αυτόν τον διάλογο...
--------------------------------------------------------------


α Κενταύρου είπε...
Διαφωνώ στην ελιτίστικη αντίληψη για τη γνώση, η γνώση πρέπει να διαχέεται σε όσο το δυνατό σε ευρύτερες μάζες, γιατί όπως λες είναι Αντίδοτο στο Φόβο.Η διάδοση της γνώσης πρέπει να είναι ένας συνδυασμός ατομικής και συλλογικής(κοινωνικής) πρωτοβουλίας.
--------------------------------------------------------------------------
CsLaKoNaS είπε...
@ α-Κενταύρου.

Φίλε Κένταυρε παρανόησες τα λεγόμενά μου τα οποία τα διετύπωσα πολύ προσεκτικά.

Δε μίλησα για τη Γνώση ως προνόμιο μίας ομάδας έναντι άλλης. Η Γνώση πρέπει πάντα να είναι προσβάσιμη σε όλους - όχι τους περισσότερους!

Το προνόμιο έρχεται στην κατάκτηση της Γνώσης - όχι επειδή κάποιος πήρε μαθήματα και πέρασε κάποιες εξετάσεις αλλά επειδή κάποιος

έκατσε,

διάβασε,

προβληματίστηκε,

μπερδεύτηκε,

απογοητεύτηκε,

έπεσε,

ξανασηκώθηκε,

ξαναπροσπάθησε

και τελικά ήταν αρκετά τυχερός ώστε να καταφέρει...να καταλάβει τη Γνώση. Αυτό είναι το Προνόμιο! Γι αυτό και η μαζική εκπαίδευση είναι ένας πανάκριβος και αναποτελεσματικός βραχνάς που τελικά ουδεμία σχέση έχει με τη Γνώση!

Γιατί απλώς τυποποιεί αυτή τη μαγική διαδικασία που δεν είναι εύκολη και δεν είναι για όλους! Είναι ΜΟΝΟΝ για όσους παίρνουν το ρίσκο να προσπαθήσουν (ανεξάρτητα από την οικονομική τους κατάσταση, φυλετική ομάδα, σεξουαλικό προσανατολισμό).
--------------------------------------------------------------------------
α Κενταύρου είπε...
Η γνώση στο επίπεδο του ερευνητή, είναι θέμα σκληρής ατομικής προσπάθειας ,αλλά η γνώση αυτή είναι κρυμμένη στη φύση δεν είναι προνόμιο κανενός, πρέπει να γίνει γνωστή σε όλους ακόμη και σε αυτούς που δεν έχουν την πνευματική ικανότητα να την προσεγγίσουν ή τουλάχιστον να απολαύσουν τα ευεργετήματα αυτής της γνώσης Η γνώση είναι δύναμη αν μείνει στα χέρια των λίγων θα γίνει όργανο για την εκμετάλλευση των πολλών.
--------------------------------------------------------------------------
CsLaKoNaS είπε...
"πρέπει να γίνει γνωστή σε όλους"

υπό την προϋπόθεση ότι αυτοί οι όλοι θέλουν να τους γίνει γνωστή αυτή η Γνώση και το θέλουν ειλικρινά.

Η διάχυση κάθε ιδέας οφείλει να γίνει εθελοντικά χωρίς κανένα καταναγκασμό ένθεν κι ένθεν.
--------------------------------------------------------------------------
α Κενταύρου είπε...
Η έννοια του καταναγκασμού σε μια σύγχρονη εκπαίδευση δεν μπορεί υπάρχει.Η κοινωνία με την πολιτική της έκφραση το κράτος οφείλει να παρέχει τη δυνατότητα στους πολίτες να προσεγγίζουν ελεύθερα στη γνώση χωρίς αποκλεισμούς,οικονομικούς,φυλετικούς κλπ.Η κοινωνία πρέπει να επιλέγει αξιοκρατικά εκείνους που θα προωθήσουν τη γνώση.
--------------------------------------------------------------------------
CsLaKoNaS είπε...
Μα το πρόβλημα της Γνώσης δεν είναι η παροχή Της αλλά η κατανόησή της!

Είμαστε μία κοινωνία της πληροφορίας! Για πρώτη φορά στα ιστορικά χρονικά η πληροφορία είναι τόσο ελεύθερα διακινούμενη και προσβάσιμη. Το θέμα είναι ποίοι και πόσοι καταλαβαίνουν τις πληροφορίες τις οποίες αναζητούν για τους δικούς τους σκοπούς.

Η αναζήτηση της σωστής πληροφορίας, η κατανόηση και η εμπέδωση είναι Προνόμιο γιατί είναι μία προσωπική διαδικασία και τίποτα παραπάνω.

"Η κοινωνία πρέπει να επιλέγει αξιοκρατικά εκείνους που θα προωθήσουν τη γνώση."

Ωραία λόγια! Πως γίνεται αυτό; Τι θα πει Αξιοκρατία; Ποιος είναι ο Άξιος και πως επιλέγεται;

Τι σχέση έχει το Κράτος με την Αξιοκρατία; Πότε είχε κάποια σχέση αυτά τα δύο;

Εγώ θα κρίνω ποιος είναι ο Άξιος Δάσκαλος για μένα και εσύ θα κρίνεις ποιος είναι ο Άξιος Δάσκαλος για σένα!

Και οι δύο θα πάρουμε το ρίσκο της επιλογής μας γι αυτό το καλό που μας θέλω να το ψάξουμε όσο γίνεται καλύτερα πριν αποφασίσουμε!
--------------------------------------------------------------------------
CsLaKoNaS είπε...
Κένταυρε όταν χτύπα ξύλο αρρωστήσεις δε θα πας στο Δημόσιο νοσοκομείο όπου κάποιος γραφειοκράτης έχει επιλέξει το ιατρικό προσωπικό αλλά θα αναζητήσεις τον καλύτερο γιατρό για την πάθηση που έχεις.

Και θα πληρώσεις - όσο όσο! Γιατί;

Και πολύ καλά κάνει αφού υπάρχουν άνθρωποι που τα δίνουν αυτά τα χρήματα. Σε αυτόν τον γιατρό! Που είναι ο Καλύτερος και που έχει αυξημένες πιθανότητες να σε κάνει υγιή ξανά.

Δεν είναι το σύστημα εκμετάλευσης που χρεώνει την επίσκεψη τόσο ακριβά. Δεν είναι ο Καπιταλισμός που εκμεταλεύεται την ανάγκη σου. Είναι ο ΝΟΜΟΣ της Προσφοράς και της Ζήτησης!

Και ο Νόμος δεν είναι απόφαση του πολιτικού γραφείου του Κόμματος. Είναι Νόμος με επιστημονικά χαρακτηριστικά . Ο συγκεκριμένος Νόμος απαντάται σε όλα τα βιολογικά συστήματα.
α Κενταύρου είπε...
Επειδή γνωρίζω τις στρεβλώσεις που δημιουργεί ο κρατισμός μίλησα για κοινωνία πρωτίστως και δευτερευόντως για την πολιτική της έκφραση το κράτος .Η κοινωνία με τους νόμους της αγοράς ,με τους μηχανισμούς της, τους σημερινούς και τους μελλοντικούς βρίσκει τον τρόπο να ευνοεί την ατομική πρωτοβουλία αλλά συγχρόνως την εντάσσει σε ένα σκοπό ώστε να υπηρετεί το σύνολο.
--------------------------------------------------------------------------
CsLaKoNaS είπε...
"Η κοινωνία με την πολιτική της έκφραση το κράτος οφείλει... "

"μίλησα για κοινωνία πρωτίστως και δευτερευόντως για την πολιτική της έκφραση το κράτος οφείλει να παρέχει"

Ναι αλλά δε μας εξηγείς αυτή τη σχέση που πρέπει να έχει η Κοινωνία με το Κράτος, ΏΣΤΕ η πρώτη, χρησιμοποιώντας το δεύτερο, να παρέχει, ό,τι είναι τελοσπάντων αυτό που θέλουμε να μας παρέχει.

Αυτό που ΠΡΕΠΕΙ να συμφωνήσουμε είναι πως όσο η Κοινωνία χρησιμοποιεί το Κράτος για κοινωνικές παροχές τόσο ουσιαστικά ΕΞΑΝΑΓΚΑΖΕΙ με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, τα μέλη της κοιωνίας να παρέχουν, ό,τι είναι να παρέχουν, στα υπόλοιπα.

Αυτός ακριβώς ο εξαναγκασμός οδηγεί στην Ανελευθερία....
--------------------------------------------------------------------------
α Κενταύρου είπε...
Eδώ μάλλον ξεφύγαμε!Οι ειδικοί στο θέμα πχ κοινωνιολόγοι πρέπει να μας εξηγήσουν αν μπορεί να υπάρξει κοινωνία χωρίς κρατική υπόσταση.Αν το κράτος είναι αναγκαίο κακό ποια η σχέση του με την κοινωνία?Υπάρχει κοινωνία χωρίς καμιά εξουσιαστική δομή η είναι ονειροπόλημα κάποιων αντιεξουσιαστών που στην Ελλάδα τους λέμε και αναρχικούς?
--------------------------------------------------------------------------
CsLaKoNaS είπε...
Εξαιρετικές ερωτήσεις που δεν είναι ΚΑΘΟΛΟΥ εκτός θέματος!

Είναι πάρα πολύ σημαντικές γιατί εισάγουν το πρόβλημα της ατομικής ευθύνης που έχουμε ως μέλη συνόλου αλλά και των ατομικών προνομίων που απολαμβάνουμε, ένα από τα οποία είναι η Γνώση! Ένα άλλο προνόμιο είναι η Υγεία!

Είναι πολύ σημαντικό να συνδέσουμε τις έννοιες αυτές με την κρίση την οποία περνάμε. Είναι ώρα να αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε τις μεταπολιτευτικές παρανοήσεις που είχαμε σε αυτά τα θέματα ως το πρώτο βήμα για να αρχίσει η αλλαγή προς το καλύτερο, στη νοοτροπία μας.

Η βασικότερη παρανόηση κατά τη γνώμη μου είναι η μονοδιάστατη ανάλυση του πολιτικού φάσματος: Ένα πρώτο βήμα είναι να καταλάβουμε πως η μία διάσταση: Αριστερά-Δεξιά είναι συμπληρωματική της δεύτερης διάστασης: Ελευθερία-Ολοκληρωτισμός. Ένας βασικός λόγος που οδηγούμαστε σε αδιέξοδα στη σκέψη μας είναι γιατί σκεφτόμαστε μονοδιάστατα.
--------------------------------------------------------------------------
α Κενταύρου είπε...
Πότε σκεφτόμαστε μονοδιάστατα όταν δεν έχουμε γνώση.Όταν δεν έχουμε γνώση μας κατευθύνουν θρησκείες, πολιτικά κόμματα, σοσιαλισμοί, εθνικοσοσιαλισμοί, ιδεολογίες και ιδεοληψίες, αλλά και αστρολόγοι.
Άρα οι κοινωνίες δεν ξέρω με ποιον τρόπο πρέπει να φροντίζουν να αποκτούν γνώση οι πολίτες ώστε να βελτιώνονται ποιοτικά.Να οδεύουν σε κοινωνίες πολιτών με ελευθερία βούλησης και επιλογών.Η Ελληνική κοινωνία είναι μια κοινωνία με έλλειψη μόρφωσης άρα μια εύκολα κατευθυνόμενη κοινωνία από κάθε λαϊκιστή πολιτικάντη που τις κολακεύει τα αυτιά.Βέβαια δεν είναι στο επίπεδο του Ιράν και των Αραβικών χωρών,απέχει όμως από το επίπεδο των άλλων δυτικών χωρών και θα πάρει χρόνο να προσεγγίσει το επίπεδο ους.
--------------------------------------------------------------------------
CsLaKoNaS είπε...
"Σκεφτόμαστε όταν δεν έχουμε γνώση."

Ναι, και το πρόβλημα της Γνώσης είναι πως είναι πολύ πολύ δύσκολο να αποκτηθεί. Γι αυτό και είναι προνόμιο.

"μας κατευθύνουν θρησκείες,πολιτικά κόμματα,σοσιαλισμοί,εθνικοσοσιαλισμοί,ιδεολογίες και ιδεοληψίες,αλλά και αστρολόγοι."

Ναι! Πολύ σωστά! Αλλάζω τη λέξη "κατευθύνω" σε "χειραγωγώ".

Και μας χειραγωγούν γιατί γνωρίζουν τους Φόβους μας και πατάνε τα κουμπιά μας. Αποτελέσμα; Μειώνουν την Ελευθερία μας.

Όπως έγραψα πολύ προσεκτικά:

Αντίδοτο της Ελευθερίας είναι ο Φόβος; Αντίδοτο του Φόβου ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, αλλά η Γνώση.

Αν ο Φόβος μειώνει την Ελευθερία (και μας κάνει να χειραγωγούμαστε πιο εύκολα) τότε η Γνώση είναι το μόνο που μειώνει το Φόβο.

Η Γνώση! Όχι η Εκπαίδευση ούτε η Κατάρτιση. Η Γνώση είναι το pattern που φτιάχνει ο καθένας στο μυαλό του συλλέγοντας πληροφορίες από βιβλία και εμπειρίες Ζωής.

"Άρα οι κοινωνίες δεν ξέρω με ποιον τρόπο πρέπει να φροντίζουν να αποκτούν γνώση οι πολίτες ώστε να βελτιώνονται ποιοτικά. Να οδεύουν σε κοινωνίες πολιτών με ελευθερία βούλησης και επιλογών."

Πολύ μεγάλο πρόβλημα. Η Γνώση που μας ενδιαφέρει εδώ δεν είναι τα βιβλία αλλά περισσότερο η Λογική της Γνώσης και η ανάλυσή της. Εδώ χρειαζόμαστε ορθολογιστικά εργαλεία. Αναλυτική σκέψη με ορθολογικά επιχειρήματα. Να καλλιεργήσουμε δηλαδή έναν τέτοιο τρόπο σκέψης ο οποίος είναι ανεξάρτητος των πληροφοριών και των γνώσεων.

Αυτό μας λείπει και δε λείπει μόνο στην ελληνική κοινωνία.

Η έλλειψη σκέψης, η αμεριμνησία και η τάση να επαφίουμε τις ανθρώπινες φοβίες μας σε πολιτικούς/θρησκευτικούς ηγέτες, είναι ανθρώπινα ελαττώματα και είναι απολύτως κατανοητά.

Δεν είναι εύκολο πράγμα να χρησιμοποιούμε το μυαλό μας και να φτιάχνουμε επιχειρήματα. Σε περιπτώσεις δε είναι αδύνατο. Το ένστικτο είναι καλώς ή κακώς ο πρωτεύων μηχανισμός ανταπόκρισης του εξωτερικού μας κόσμου. Το ένστικτο και τα συναισθήματα. Ο Άνθρωπος δεν είναι προγραμματισμένος να σκέφτεται...

Επίσης είναι δύσκολο να σκεφτόμαστε γιατί πολλές φορές δε μας αρέσουν τα συμπεράσματα της Λογικής όσο σωστά και να είναι. Προτιμούμε να λύνουμε τα προβλήματα με "πολιτικές" αποφάσεις και να στρουθοκαμηλίζουμε. Ανθρώπινο και αυτό....

Όλα πρέπει να είναι ελεύθερα και αποδεκτά φίλε Κένταυρε...και όλα πρέπει να έχουν θέση στην Κοινωνία.

Μία προϋπόθεση:

Αν εγώ θέλω να κανονίζω τη Ζωή μου και τις επιλογές μου με βάση του τι θα που τα Άστρα, πρέπει να το κάνω ΧΩΡΙΣ να επιβάλω και εσένα να κάνεις το ίδιο, αν δεν το θές!
--------------------------------------------------------------------------
α Κενταύρου είπε...
Είχαμε ένα ευχάριστο διάλογο.
Το τελευταίο σου σχόλιο ελήφθη 4.55μμ ώρα Αμερικής δηλ 11.55μμ ώρα Ελλάδας είχα αποχωρήσει το είδα το πρωί.
Συνοψίζοντας θα έλεγα ότι διαφέρουμε στο πως αντιλαμβανόμαστε το ρόλο του ατόμου στη κοινωνία και στην αλληλεπίδραση κοινωνίας και ατόμου.
Διαφέρουμε στο βαθμό ελευθερίας του ατόμου στο κοινωνικό γίγνεσθαι.Εγώ πιστεύω ότι η κοινωνία για να εξυπηρετήσει τους συλλογικούς στόχους που είναι η επιβίωση της κοινωνίας και η πρόοδος της αναγκάζεται νομοτελειακά να περιορίσει το βαθμό ελευθερίας του ατόμου.Περιορίζει την ατομική πρωτοβουλία το συλλογικό μας είναι που λέγεται κοινωνία και της θέτει όρους και προϋποθέσεις.
Βεβαίως αν συ θέλεις να ζεις με βάση αστρολογικές προγνώσεις το αναγνωρίζει σαν δικαίωμα σου,αν όμως θέλεις να ασκήσεις τη δραστηριότητα του αστρολόγου γιατί έχεις τη δύναμη της πειθούς τότε παρεμβαίνει και σου θέτει όρους και προϋποθέσεις άσκησης αυτής της δραστηριότητας ώστε να προστατέψει τους αφελείς από την εκμετάλλευση.
Οι άνθρωποι βεβαίως δεν ενεργούν πάντα με σκέψη λέει λοιπόν ο Μαχαιρίτσας σε ένα τραγούδι του.
Τι να μας πει η Φυσική οι νόμοι δεν μετράνε, σε βάση μεταφυσική τα πάθη κυβερνάνε.
ΚΑΛΗΜΕΡΑ
-----------------------------------------------------------------------------


Σάββατο 2 Απριλίου 2011

O "Ουρανός του Συναισθήματος" και η "Κόλαση της Λογικής". Μια φιλοσοφική συζήτηση.




Πολλοί άνθρωποι 
(συνήθως γυναίκες, όχι αποκλειστικά όμως) 
ζουν ένα μέρος της ζωής τους 
ή και ολόκληρο τον βίο τους 
στον "Ουρανό του Συναισθήματος".


Αντίθετα,
άλλοι (όχι μόνο άντρες) γεννιούνται και 
ζουν μόνιμα την "Κόλαση της Λογικής". 



Είναι δύο διαφορετικοί Κόσμοι. 

- Στον Επάνω Κόσμο δεν υπάρχουν Μαθηματικά, Φυσική, Οικονομία, νόμοι, εξισώσεις, κανόνες. Μόνον συναισθήματα.
- Ο Κάτω Κόσμος βρίθει από τέτοιους νόμους και επιβιώνει καλύτερα όποιος κατανοεί τους περισσότερους.

Ιδού το ερώτημα??
"Είναι δυνατόν να υπάρξει επικοινωνία, έστω και στοιχειώδης, ανάμεσα σε αυτούς τους δύο Κόσμους??"

Η απάντηση, βέβαια, είναι πρόδηλη. "Ποτέ". Μιλούν διαφορετικές γλώσσες. Άλλα λέει ο ένας, άλλα εννοεί ο άλλος.

Κρίσιμη Σημείωση: Και ο διαχωρισμός αυτός δεν αφορά μόνον άτομα αλλά και λαούς. 
π.χ. Από την μια πλευρά βρίσκονται Άραβες, Αφρικανοί, Πακιστανοί, Νεοέλληνες και από την άλλη Γερμανοί, Ελβετοί, Σουηδοί, Αρχαιοέλληνες.

Η "Πτώση" (προσγείωση)
 από τον "Ουρανό του Συναισθήματος"
στην "Κόλαση της Λογικής"
είναι πολύ οδυνηρή.
Ακολουθεί το κείμενο της "αφόρμησης" για να γραφεί αυτή η ανάρτηση:

  • IonnKorr: I can feel.

  • Youla Papas can you??? can you feel? can you really feel IonnKorr???
    Πριν από 27 λεπτά · 

  • Ionn Korr no, I can't. Το τραγούδι το λέει. Ένα τραγούδι είναι μόνο. Nothing else.
    Πριν από 26 λεπτά · 

  • Youla Papas sometimes songs and their words have something to tell you and special meanings... feeeeeeeeeeeellll it :))))))
    Πριν από 23 λεπτά · 

  • Ionn Korr Αθεράπευτα ρομαντική Γιούλα!! Ποτέ δεν θα αλλάξεις. Δεν είναι κακό. Ούτε καλό είναι. Είναι όμορφο να ζεις στον "Πλανήτη των Συναισθημάτων". Αρκεί να μην χρειαστεί να βγεις ποτέ έξω και βρεθείς απότομα στην "Παγωνιά της Στυγνής Λογικής" ...
    Πριν από 17 λεπτά · 

  • Youla Papas ουφ, άντε πάλι, έχεις μια μανία να με προσγειώνεις απότομα στην πραγματικότητα όμως....απαπαπα
    Πριν από 16 λεπτά · 

  • Ionn Korr χα..χα.. Δεν σε προσγειώνω, βρε κουτή. Πέτα στον "Ουρανό του Συναισθήματος" όσο μπορείς. Από κάτω είναι η Κόλαση. Όσο μπορείς απέφυγέ την.
    Πριν από 13 λεπτά · 

  • Youla Papas τώρα ησύχασα... βγαίνω πάω να πάρω αέρα, να ξελαμπικάρω λίγο μετά το φόρτωμα από όσα μου είπες μόλις
    Πριν από 10 λεπτά ·  ·  1 άτομο

  • Youla Papas ααααααα φχαριστώ για τη φιλοφρόνηση... θα θελα να ξέρω με τι μετράς εσύ το iq του καθενός στη δική σου κλίμακα και πως κάνεις τις διαβαθμίσεις σου...
    Πριν από 9 λεπτά ·  ·  1 άτομο

  • Ionn Korr Βρε Γιούλα τι να το κάνεις το iq. Όταν πετάς στον "Ουρανό του Συναισθήματος" το IQ σου δεν έχει καμία χρησιμότητα. Αυτό μετράει μόνο όταν είσαι στην "Κόλαση της Λογικής".
    Ξέρεις τι σκέφτομαι? Τυχεροί είναι όσοι ζουν και πεθαίνουν (τονίζω το "πεθαίνουν") στον "Ουρανό του Συναισθήματος". Όμως, όσοι βιώσουν την "πτώση" περνάνε πραγματικά πολύ γερό λούκι. Γιατί, οι "κολασμένοι της Λογικής" λίγο πολύ έχουν συνηθίσει το ζόρι και κάπως την "βολεύουν".

    πριν από ένα περίπου λεπτό · 

Παρασκευή 26 Νοεμβρίου 2010

Ο παραλογισμός του Απλού Ανθρώπου. Η αφελής πίστη σε Θρησκείες, Πολιτικές, Ομάδες, Ιδέες, Ιδανικά - Μέρος 1.


Δεν νομίζω ότι υπάρχει άνθρωπος
που να μην αναρωτήθηκε, 
κάποια στιγμή στην ζωή του,
για τον ρόλο του σε αυτόν τον Κόσμο.
- Γιατί υπάρχει?
- Τι εξυπηρετεί η ύπαρξή του?
- Ποιός είναι ο σκοπός/στόχος του?


Επίσης, δεν νομίζω ότι υπάρχει άνθρωπος που δεν έχει αντιληφθεί, μέσες-άκρες, την πελώρια Ματαιότητα που τον περιβάλλει.
Πράγματι, η φράση "ματαιότης, ματαιοτήτων, τα πάντα ματαιότης" περιλαμβάνεται (έστω και με ελαφρά διαφορετική διατύπωση) στο αρχαιότερο ανθρώπινο διασωθέν "λεκτικό μνημείο", το "έπος του Gilgamesh".

Η "μεγάλη Αλήθεια" δεν είναι κρυμμένη σε μυστικά ντουλάπια μυστικιστικών οργανώσεων ή καταχωνιασμένη σε απρόσιτα μέρη. Είναι τόσο καταφανής που την αντιλαμβάνονται ακόμα και οι μονοκύτταροι οργανισμοί.Όλα τα όντα στο Σύμπαν (άνθρωποι, ζώα, οργανικά και ανόργανα σώματα, Πλανήτες και πρωτόνια, Γαλαξίες και άτομα, όλα, μα εντελώς όλα, έχουν περιορισμένο χρόνο ύπαρξης. Όλα ακολουθούν την εξελικτική διαδικασία: Δημιουργία, Ακμή, Παρακμή, Αποσύνθεση. Τίποτα δεν ξεφεύγει από αυτόν τον κανόνα. Ούτε το ίδιο το Σύμπαν.


Όμως, οι περισσότεροι άνθρωποι, ψυχολογικά, δεν θέλουν να δεχτούν την Ματαιότητα. Θέλουν να "αρπαχτούν" από κάπου. Και αυτά τα "κάπου" προσφέρονται αφειδώς από το Περιβάλλον.
Θρησκείες, Εθνικότητες, Πολιτικές, Ομάδες, Ιδεολογίες, Ιδέες, Ιδανικά και άλλες αναρίθμητες υποδιαιρέσεις ή συνδυασμοί αυτών καραδοκούν για να προσδώσουν σε κάθε απλό άνθρωπο την ψευδαίσθηση ότι βρήκε το "νόημα της Ζωής".
Ουσιαστικά, όλα αυτά θα μπορούσαν να παρομοιαστούν με μια σανίδα σε έναν γιγάντιο άγριο Ωκεανό. Ο απλός άνθρωπος αρπάζεται από την σανίδα και ενώ βλέπει εκατομμύρια άλλους, επίσης αρπαγμένους από άλλες σανίδες, να πνίγονται, κάθε στιγμή γύρω του, αυτο-παραμυθιάζεται ότι η δική του σανίδα θα του προσφέρει, ίσως, κάποιας μορφής "σωτηρία".

Αυτό έχει ένα πρακτικό αποτέλεσμα. Τον αγώνα! Ο άνθρωπος αγωνίζεται. Αγωνίζεται να ξεφύγει από την καταληκτική μοίρα του. Αν δεν υπήρχαν οι σανίδες όλοι θα αφηνόνταν να πνιγούν.


Το πρώτο σημαντικό κίνητρο που προσφέρει στον απλό άνθρωπο το κίνητρο για "αγώνα" είναι η πίστη στην "Καλωσύνη" του Θεού.
Δεν χρειάζονται πολλά. Μια ματιά στο Περιβάλλον, όπου το "μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό", καθώς και η αγριότητα με την οποία γίνεται το "φάγωμα", δίνει την δυνατότητα σε κάθε λογικό άνθρωπο να αντιληφθεί ότι δεν υπάρχει καμία "Καλωσύνη". Αλλά ούτε και "Κακία". Όλα εξελίσσονται με βάση τους Φυσικούς Νόμους, συνεπικουρούμενους από την Τυχαιότητα.
Αλλά ο απλός άνθρωπος δεν είναι λογικός. Θέλει να πιστεύει ότι υπάρχει ένα Παντοδύναμο Καλό που στο τέλος θα νικήσει το Κακό και θα τον σώσει. Αυτή η αφελής πίστη του του εξασφαλίζει την ψυχική του ισορροπία.
Εδώ παρεμβαίνει η Θρησκεία. Του προσφέρει με τις άπειρες "παραλλαγές" της (δηλ. θρησκεύματα) ότι μπορεί να σκεφτεί. Από "Αιώνια Ζωή" στο πλευρό του Δημιουργού έως πιλάφι με ουρί. Ανάλογα με το επίπεδο της γνώσης και της κρίσης του.


Ένα δεύτερο κίνητρο για "αγώνα" είναι η Καταγωγή του.
Ο απλός άνθρωπος θέλει να πιστεύει ότι οι άνθρωποι που έχουν την ίδια Εθνικότητα (μιλούν την ίδια γλώσσα, έχουν ίδια ήθη και έθιμα) με αυτόν είναι πιο "καλοί" από τους άλλους. Ότι "νοιάζονται" κατά κάποιο τρόπο περισσότερο γι αυτόν.
Δεν χρειάζονται πολλά. Μια ματιά στο Περιβάλλον, όπου ο άνθρωπος της ίδιας εθνικότητας με σένα μπορεί να διαπράξει οποιοδήποτε έγκλημα σε βάρος σου (κλοπή, ληστεία, φόνο) εφόσον το συμφέρον του το απαιτήσει, δίνει την δυνατότητα σε κάθε λογικό άνθρωπο να αντιληφθεί ότι δεν υπάρχει καμία τέτοια "αλληλεγγύη". Άλλωστε, η Ιστορία διδάσκει ότι οι αγριότεροι πόλεμοι είναι οι εμφύλιοι.
Αλλά ο απλός άνθρωπος δεν είναι λογικός. Θέλει να πιστεύει ότι υπάρχει κάποιος "εθνικός δεσμός" που τελικά τον συνδέει με τους άλλους ομοιο-καταγόμενους.
Έτσι έρχεται η Πατρίδα Αυτή του παρέχει κάθε μορφής καταγωγικές σχέσεις (έθνος, λαός, περιφέρεια, νομός, πόλη, χωριό, συνοικία) ανάλογα με την τοπικιστική του τάση.

Συνεχίζεται

Σάββατο 3 Απριλίου 2010

Παράδεισος. Πόσο απελπισμένοι πρέπει να είμαστε για να τον δεχτούμε?

Φίλες και φίλοι

Κάνοντας "Πασχαλιάτικες" φιλοσοφικές συζητήσεις, αναρωτηθήκαμε ποιά είναι η σημασία της έννοιας "Παράδεισος", για έναν μεσοαστό κάτοικο της Γης, στον 21ο αιώνα.

Η ιστορικότητα του Βιβλικού Παράδεισου, και η ταύτισή του με την αρχαία Σουμερία, είναι ένα ζήτημα που δεν θα ασχοληθούμε. Όσοι θέλετε κάτι σχετικό απευθυνθείτε εδώ. Εμάς, θα μας απασχολήσει η επίδραση-γοητεία που ασκεί η "θρησκειακή υπόσχεση" περί Παραδείσου στον σύγχρονο άνθρωπο.

 Για πολλούς ανθρώπους, ο Παράδεισος (όπως παρουσιάζεται από την Βίβλο αλλά και σε κείμενα άλλων θρησκειών) είναι ο τόπος της απόλυτης ευτυχίας. Είναι όμως έτσι?

Ας υποθέσουμε ότι είστε ο Αδάμ  αντίστοιχα, η Εύα) και ο Θεός σας πρόσφερε, ως τόπο διαμονής, τον Βιβλικό Παράδεισο. Πόσο ευτυχισμένοι θα ήσασταν?

Μην βιαστείτε να απαντήσετε "πολύ" αν δεν διαβάσετε τις επόμενες δέκα αντιρρήσεις που ακολουθούν!

α) Κατά την συνήθη αντίληψη, ο Παράδεισος είχε βρύσες που "έτρεχαν" μέλι, γάλα και κρασί. Για ένα κάτοικο της Συριακής Ερήμου της 4ης\3ης χιλιετίας π.Χ. θα ήταν ονειρικό. Για τον μεσοαστό του 21ου αιώνα, που έχει απέναντι το supermarket (π.χ. Βασιλόπουλος) πόσο άχρηστο έως βαρετό μπορεί να είναι?
- Μπορείς σήμερα να βάλεις το στόμα σου κάτω από μία βρύση που τρέχει μέλι? Δεν θα πάθαινες "αναγούλα" στην δεύτερη γουλιά?
- Αμ... το γάλα? Δεν είναι βολικότερο και απείρως υγιεινότερο να πιείς ένα ποτήρι γάλα, άπαχο (1% λιπαρά) και παστεριωμένο (χωρίς μικρόβια) από το ακατέργαστο, άπειρα παχυντικό και ενδεχομένως μολυσμένο, γάλα που θα τρέχει από μία βρύση?
- Όσο για το κρασί, πας στην κάβα απέναντι και παίρνεις ότι είδους οίνους θέλεις. Γιατί να προτιμήσεις το "μονοποικιλιακό" της βρύσης?

β) Στον Βιβλικό Παράδεισο έβλεπες συνεχώς ποτάμια, δένδρα και ζώα. Πόσο αντέχεις να βλέπεις το ίδιο αυτό μονότονο τοπίο? Ένα μήνα, ένα έτος, μία χιλιετία? Έχεις αναρωτηθεί ποτέ πόσο βαρετό, πληκτικό και ανιαρό θα γινόταν για έναν αθάνατο άνθρωπο να ξυπνά κάθε πρωί και να βλέπει την ίδια θέα, για μία αιωνιότητα. Ενώ, ένας σύγχρονος μεσοαστός έχει την δυνατότητα να κάνει μερικά ταξίδια και να εναλλάξει τα τοπία.

γ) Στο Βιβλικό Παράδεισο δεν είχε άλλους ανθρώπους, πλην της Εύας (και αυτή όχι από την αρχή, αλλά μετά από ρουσφέτι). Βέβαια, μίλαγες με τα ζώα. Όμως, τι να πεις με τα ζώα? Να, μερικές, βαθυστόχαστες, ενδεικτικές συζητήσεις:
- Τι κάνεις λιοντάρι? Πεινάω!.
- Πίθηκε, έφαγες? Ναί!.
- Γάτα, γιατί τρέχεις? Έτσι άσχετα, δεν ξέρω τον λόγο!.
 - Μύγα, τι κάνεις? Πετάω!.
Για φαντάσου να κάνεις τέτοιες συζητήσεις αδιάκοπα και αιώνια? Δεν θα πάθαινες παράκρουση?

δ) Στον Βιβλικό Παράδεισο δεν είχε άλλες γυναίκες, μόνον την Εύα. Και τι να πεις μαζί της?
- Σ'αγαπώ?  Πόσες φορές? Αιώνια.
- Να υποσχεθείς ότι δεν θα την απατήσεις? Ανούσιο.
- Ότι θα είσαι πάντα δίπλα της? Ας κάνεις κι αλλιώς.
Ένας σύγχρονος Ευρωπαίος μεσοαστός γνωρίζει/σχετίζεται με καμιά πενηνταριά γυναίκες περίπου (ή τουλάχιστον) στην ζωή του. Φαντάσου να γνωρίζει μόνον μία. Πόσο μονότονο θα ήταν (και για τους δύο). (Να μην συνυπολογίσουμε και την περίπτωση να γκρίνιαζε, πράγμα απόλυτα φυσικό για κάθε γυναίκα!)

ε) Στον Βιβλικό Παράδεισο δεν υπήρχε Τέχνη, cinema, θέατρο, φιλοσοφίαιστορία, γεωγραφίαΕπιστήμη, ραδιόφωνο, τηλεόραση, computer,  internet, επάγγελμα, απασχόληση, χόμπυ. Μια αιωνιότητα μέσα στην αποχαύνωση! Για τον Μεσοποτάμιο της 4ης\3ης χιλιετίας π.Χ ίσως ήταν ανεκτό. Όμως, πόσο τρομακτικό ηχεί, αυτό, στα ώτα του σύγχρονου μεσοαστού Ευρωαμερικανού?

στ) Στον Βιβλικό Παράδεισο έλειπαν τα sports. Πόσοι σύγχρονοι άνθρωποι, ειδικά όταν είναι νέοι, μπορούν να ζούν χωρίς γυμναστήριο, μαζικό αθλητισμό, ποδόσφαιρο και άλλα αθλήματα?

ζ) Στον Βιβλικό Παράδεισο δεν υπήρχε τυχαιότητα (δηλ. ο τζόγος, το αναπάντεχο). Όλα ήταν προγραμματισμένα. Δεν υπήρχαν θύελλες, τυφώνες, κίνδυνοι. Όλα δούλευαν ρολόι. Δεν υπήρχε, επομένως, τίποτα το συναρπαστικό. Τίποτα που να πρέπει να προσέξεις. Κάθε μέρα έκανες τα ίδια πράγματα:
- Κουβέντα με τα ζώα (του τύπου: τι κάνεις σκύλε? είσαι καλά?),
- Κουβέντα με την Εύα (του τύπου: καλημέρα Αδάμ! ωραία μέρα και σήμερα!),
- Κουβέντα με τον Θεό (άντε, πάλι, συζήτηση με έναν ξερόλα).
Η αδρεναλίνη μόνιμα στο ναδίρ!
Κάθε μέρα, κάθε μήνα, κάθε έτος, κάθε χιλιετία. Πόσο ν'αντέξεις?

η) Στον  Βιβλικό Παράδεισο δεν υπήρχε τίποτα που να συγκινήσει μια γυναίκα.
Δεν υπήρχαν Hondos, καλλυντικά, αρώματα (πόσο "λουλουδικό" να μυρίσει?), καταστήματα με ρούχα (μια προβιά, όλη κι όλη, νύχτα-μέρα), υψηλή ραπτική, καθρέπτες, δεξιώσεις, χορός, εορτές, κουτσομπολιό, λογοτεχνήματα, ποιήματα, πίνακες ζωγραφικής.
Και το κυριότερο, γονιμότητα. Είναι στην φύση της γυναίκας η γέννηση και η ανατροφή παιδιών. Στον απόλυτα μονότονο Παράδεισο δεν είχε ούτε αυτή την δυνατότητα.

θ) Στον  Βιβλικό Παράδεισο ο "Μεγάλος Αδελφός" θα ήταν η "εφιαλτική πραγματικότητα".
Εδώ ένας σύγχρονος μεσοαστός δεν δέχεται κάμερες ούτε στον δρόμο για να συλλαμβάνονται οι παραβάτες οδηγοί και εκεί το "μάτι του Θεού" να κατασκοπεύει, συνεχώς και αιωνίως, την κάθε του κίνηση? Και να υπάρχει και η δυνατότητα παράβασης με την κοπή του "καρπού της Γνώσης"! Πόσο θέλουν τα ανθρώπινα νεύρα να γίνουν "σμπαράλια"!

ι) Στον  Βιβλικό Παράδεισο η συζήτηση με τον Θεό θα ήταν ο "απόλυτος εφιάλτης"!
Έχετε σκεφτεί να συζητάτε με τον Θεό κάθε μέρα, αιώνια? Στην αρχή φαίνεται ελκυστικό. Αλλά μετά?
- Να είσαι, πάντα, ο χαμένος στην συζήτηση.
- Να νοιώθεις σαν παιγνίδι στα χέρια του Πανίσχυρου.
- Να μην μπορείς ποτέ να πουλήσεις και εσύ "μούρη", να φανείς ότι κάτι ξέρεις και συ, που να μην ξέρει αυτός!
- Αιώνιος μαθητής!
- Αιώνια, ο ανίδεος! Αιώνια, ο χαζός που χάσαμε!
Και τι να σου πεί ο Θεός?
- Να σου αναλύσει την Βιοχημεία των φυτών του Παράδεισου?
- Να σου μιλήσει για τα Μαθηματικά και την Φυσική που χρησιμοποίησε για να φτιάξει το Σύμπαν?
Υπάρχει ανιαρότερη συζήτηση από το να έχεις κάποιον να σου εξηγεί όλους τους μαθηματικούς και φυσικούς νόμους του Σύμπαντος. Εδώ, ο μέσος αστός, όταν δει δεκάλεπτο επιστημονικό "ντοκυμαντέρ", θέλει δυο πακέτα τσιγάρα και πέντε μπύρες "να έρθει στα ίσα του"!!! Φαντάσου να ακούει για την Συμπαντογένεση, αιώνια!!! Μην σου πω, να ακούει και συμβουλές ηθικο-θεολογικού επιπέδου!!!!

Σχετικός και ο στίχος του Παπακωνσταντίνου:
"Άσε με να κάνω λάθος, άσε με να κουραστώ. 
Δεν μ'αρέσουν οι σωτήρες δεν μ'αρέσει να σωθώ"!

----
Σκέφτεται κανείς, μετά από όλα αυτά:
- Γιατί ο σύγχρονος άνθρωπος συνεχίζει να πιστεύει στην "υπόσχεση" του "Παράδεισου"?
- Πόσο απεγνωσμένος και απογοητευμένος πρέπει να είναι κανείς για να ελπίζει σε αυτόν?

----
Επί τη ευκαιρία, ακούστε και το παραδεισένιο άσμα "Return to Paradise" από την Γερμανική band, "X-perience". Προφανώς, δεν θα είχατε την δυνατότητα να το απολαύσετε αν ήσασταν στον Βιβλικό Παράδεισο"!!!


Παρατίθενται, ως είναι το σύνηθες, και οι στίχοι (που έχουν πάντα την σημασία τους):

I walk on the water, ooh, she's so funny
Her taste on my lips, like milk and honey
I see crystal lights, I want to stay forever

I want to stay, I dive in oxygen
Now and today, I throw away my pain,
I want to stay, I'm gonna live, today, forever...

The return to paradise,
It's all so nice
Beautiful
I will dive into the light
I'm glad to be in love

The return to paradise,
It's all so nice
Beautiful
I will dive into the light
I'm glad to be in love

So deep, so endlessly
So nice and hopefully
She gives the kiss of life to me

I want to seek the sea, the liquid skies
The warm and tender lights, when days arise
I want to feel surreal, I want to stay, forever

I want to stay, I dive in oxygen
Now and today, I throw away my pain,
I want to stay, I'm gonna live, today, forever...

The return to paradise,
It's all so nice
Beautiful
I will dive into the light
I'm glad to be in love

So deep, so endlessly
So nice and hopefully
She gives the kiss of life to me

The return to paradise,
It's all so nice
Beautiful
I will dive into the light
I'm glad to be in love

The return to paradise,
It's all so nice
Beautiful
I will dive into the light
I'm glad to be in love

Υ.Γ. Προσωπικά, θα προτιμούσα να καίγομαι αιώνια, μαζί με μερικές Τζούλιες στην Κόλαση παρά να συζητώ ακατάπαυστα, απόλυτα βαριεστημένος, με κάποιες θεούσες (του τύπου "Ελένη Λουκά") στον Παράδεισο.