Κλοπή Διαδικτυακής και Πραγματικής Ταυτότητας: Ουτοπία στο Παρόν, Εφιάλτης στο Μέλλον.

Έγραψα αυτήν την ανάρτηση με αφορμή 

το περιστατικό κλοπής κωδικών που συνέβει στον Gip.

Η κλοπή διαδικτυακής ταυτότητας ταυτότητας 

είναι μια πολύ σοβαρή κατάσταση.

Σήμερα όχι και τόσο. 

Στο μέλλον όμως, 

καθώς όλες οι ανθρώπινες εργασίες 
θα γίνονται ηλεκτρονικές, 

θα είναι εφιαλτική.

"Κλοπή ταυτότητας" (identity theft) στο Διαδίκτυο ονομάζεται η πρακτική του να χρησιμοποιεί κανείς την εικονική ταυτότητα ενός άλλου ατόμου χρησιμοποιώντας τον όνομα χρήσης και τον κωδικό πρόσβασής του σε διάφορες διαδικτυακές υπηρεσίες. Σκοπός όσων επιχειρούν κλοπή ταυτότητας μπορεί να είναι η οικονομική εξαπάτηση αλλά και ο εξευτελισμός ή η διάδοση φημών για ένα άτομο στο διαδικτυακό του περιβάλλον.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα ψεύτικα προφίλ σε ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης που χρησιμοποιούνται για να εξευτελίσουν κάποιο άτομο στους πραγματικούς και εικονικούς τους φίλους.

--------------------------------------------
Ενέργειες που πρέπει να γίνουν αν κλαπούν οι κωδικοί facebook

*Βάλε τη φαντασία σου να δουλέψει όταν δημιουργείς κωδικούς πρόσβασης. Μη χρησιμοποιείς κωδικούς που εύκολα μπορεί κανείς να φανταστεί (ημερομηνία γέννησης κ.α.)

*«Google yourself!» Χρησιμοποίησε μια μηχανή αναζήτησης ανά τακτά διαστήματα και πραγματοποίησε αναζήτηση με το όνομά σου ή το ψευδώνυμο που χρησιμοποιείς στο Διαδίκτυο. Έτσι θα μπορείς να εποπτεύεις την εικονική σου παρουσία.

*Σε περίπτωση που έρθεις αντιμέτωπος / η με περιστατικό κλοπής ταυτότητας και γνωρίζεις το δράστη ζήτησέ του να σβήσει τα μηνύματα και να αποκαταστήσει την αλήθεια σε περίπτωση διάδοσης φημών.

*Επικοινώνησε με τον πάροχο της υπηρεσίας όπου έχει γίνει η κλοπή ταυτότητας και ενημέρωσέ τον για το περιστατικό.

*Δημιούργησε νέο e-mail, προφίλ, κ.λπ.

*Μπορείς να κάνεις μια ανώνυμη καταγγελία του περιστατικού στη Safeline.

*Κάνε μια αναφορά για το περιστατικό στους διαχειριστές της ιστοσελίδας που χρησιμοποιείς, π.χ. για το Facebook εδώ.

Αυτό το πρόβλημα έχει γίνει ήδη οξύτατο στις ΗΠΑ και σε μερικά χρόνια θα είναι το ίδιο και εδώ.
Δείτε αυτήν την ανταπόκριση:

Διαστάσεις επιδημίας λαμβάνουν οι κλοπές της ιατρικής ταυτότητας στις ΗΠΑ. Σύμφωνα με τα τελευταία δεδομένα, μια ομοσπονδιακή έκθεση του 2007, περισσότεροι από 250.000 Αμερικανοί κάθε χρόνο πέφτουν θύματα κακοποιών, οι οποίοι οικειοποιούνται το όνομα και την ασφάλιση υγείας των θυμάτων τους και τους φορτώνουν με χρέη δεκάδων χιλιάδων δολαρίων.

Ο αριθμός αυτός έχει αναμφίβολα αυξηθεί από το 2007, λόγω της αυξημένης χρήσης ηλεκτρονικών συστημάτων ιατρικής αρχειοθέτησης, τα οποία έχουν αναπτυχθεί χωρίς εκτεταμένες προστατευτικές δικλείδες, αναφέρει η Pam Dixon, διευθύντρια ενός μη κερδοσκοπικού φόρουμ για την προστασία των ιδιωτικών δεδομένων. Επιπλέον, εκτός από τα καταγεγραμμένα περιστατικά, αναρίθμητοι είναι εκείνοι που δεν γνωρίζουν καν ότι έχουν πέσει θύματα τέτοιας κλοπής, προσθέτει η κ. Dixon.


Η πιο απλή μορφή αυτού του εγκλήματος είναι να μάθει κάποιος το όνομά σου και τον αριθμό κοινωνικής ασφάλισης και να τα χρησιμοποιήσει για επείγουσες ιατρικές υπηρεσίες, τις οποίες πολλά νοσοκομεία υποχρεούνται να παρέχουν ανεξάρτητα από το αν ο ασθενής έχει ασφάλιση υγείας ή όχι. Στη συνέχεια, όμως, οι υπηρεσίες αυτές χρεώνονται. Σε πρόσφατο άρθρο στους New York Times αναφέρεται η περίπτωση 37χρονου μάνατζερ, ο οποίος ανακάλυψε ότι χρωστάει υπέρογκα ποσά για ιατρικές υπηρεσίες που δεν είχε λάβει ποτέ, όταν θέλησε να αγοράσει σπίτι και κατέθεσε αίτηση για υποθήκη. Εκτός από πολλαπλές επισκέψεις σε τμήματα επειγόντων σε νοσοκομεία σε όλη τη χώρα, είχε χρεωθεί ακόμη και με έναν λογαριασμό 19.000 δολαρίων για χρήση ιατρικού ελικοπτέρου σε απομακρυσμένη τοποθεσία στην οποία δεν είχε πάει ποτέ.

Μια άλλη παραλλαγή του εγκλήματος είναι να μάθει κάποιος τον αριθμό της ιδιωτικής σου ασφάλισης και να χρεώσει το ασφαλιστικό σου πρόγραμμα με οποιαδήποτε υπηρεσία, από μια απλή φυσική εξέταση έως μια δύσκολη χειρουργική επέμβαση. Κάτι τέτοιο είναι εκπληκτικά εύκολο να γίνει, καθώς πολλοί ιατροί και νοσοκομεία δεν ζητάνε αποδεικτικά στοιχεία ταυτότητας, παρά μόνο τα βασικά στοιχεία της ασφάλισης.

Ακόμη πιο συχνά είναι τα περιστατικά κατά τα οποία υπάλληλοι ενός ιατρείου ή νοσοκομείου «κατεβάζουν» ζωτικά προσωπικά δεδομένα από το ηλεκτρονικό σύστημα αρχειοθέτησης και τα πωλούν στη μαύρη αγορά ή τα χρησιμοποιούν οι ίδιοι για ψεύτικες απαιτήσεις προς ασφαλιστικές εταιρείες.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση υπαλλήλου της Cleveland Clinic, ο οποίος το 2006 κατέβασε τα αρχεία 1.100 ασφαλισμένων του κρατικού προγράμματος Medicare και έδωσε τις πληροφορίες στον ξάδελφό του, ο οποίος στη συνέχεια κέρδισε ψεύτικες αποζημιώσεις υγείας ύψους 2,8 εκατομμυρίων δολαρίων.

Όταν τα θύματα δεν γνωρίζουν ότι η ιατρική τους ταυτότητα έχει κλαπεί, οι ασφαλιστικές εταιρείες απλά συνεχίζουν να πληρώνουν τις ψεύτικες απαιτήσεις, έως ότου τα ίδια τα θύματα θελήσουν να χρησιμοποιήσουν την ασφάλιση υγείας τους και ανακαλύψουν ότι το όριό τους έχει εξαντληθεί.

Ακόμη πιο επικίνδυνο είναι το γεγονός ότι τα ιατρικά δεδομένα του κλέφτη, π.χ. ομάδα αίματος, αλλεργίες, φαρμακευτική αγωγή ή ιατρικό ιστορικό, μπορεί να μπερδευτούν με τα ιατρικά δεδομένα του θύματος. Κάτι τέτοιο μπορεί να οδηγήσει σε τραγικά λάθη σε περίπτωση επείγοντος ιατρικού περιστατικού, καθώς οι γιατροί θα αντιμετωπίσουν τον ασθενή βάσει λανθασμένων πληροφοριών.

Για την κλοπή της ιατρικής ταυτότητας δεν υπάρχει καμία από τις προστασίες που υπάρχουν για την παραδοσιακή κλοπή ταυτότητας. Βάσει της νομοθεσίας για τις πιστωτικές κάρτες, μπορείς να ζητήσεις δωρεάν αναφορά της πιστωτικής σου κατάστασης και, σε περίπτωση κλοπής, χρεώνεσαι μόνο με 50 δολάρια από το ποσό που έχει κλαπεί. Στην περίπτωση της ιατρικής ταυτότητας, δικαιούσαι μεν να λάβεις αντίγραφο των ιατρικών σου αρχείων, αλλά το πληρώνεις με ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό.

Ακόμη χειρότερα, αν τα ιατρικά σου δεδομένα μπερδευτούν με τα ιατρικά δεδομένα κάποιου άλλου, είναι σχεδόν αδύνατο να τα ξεμπλέξεις, καθώς τα ιατρικά δεδομένα του κλέφτη προστατεύονται από το ιατρικό απόρρητο. (Πηγή: Healthview.gr)