Quest for Immortality - 19

 #Αναζήτηση_της_Αθανασίας

#Quest_for_immortality

Μέρος 19
----

Στο προηγούμενο μέρος είδαμε τις εντυπωσιακές ομοιότες μεταξύ ανθρώπου και κινητήρα αλλά και την θλιβερή καίρια διαφορά: - Ο κινητήρας έχει τετραφασική κυκλικότητα οπότε έχει προοπτική για να "ζήσει" πάμπολλους κύκλους (έως ότου η παντοδύναμη εντροπία τον διαβρώσει και τον "νεκρώσει") Το τέλος του 4ου σταδίου είναι ταυτόχρονα
η προετοιμασία για το 1ο στάδιο του επόμενου κύκλου. 

- Αντίθετα, ο άνθρωπος έχει προδιαγραφή για να ζήσει μόνον έναν τετραφασικό κύκλο Το τέλος του 4ου σταδίου δεν είναι
"προετοιμασία για επανεκκίνηση" όπως στον κινητήρα, αλλά η οριστική "παύση της "λειτουργίας" του
(αλλιώς, ο θάνατός του)

Γιατί, όμως, ο Χωρόχρονος επέλεξε
αυτήν "θλιβερή" θνητότητα
για το τελειότερο δημιούργημά του?

Η εξήγηση είναι 
ότι η τετραφασική κυκλικότητα του κινητήρα
αν και φαίνεται ελκυστική
είναι ταυτόχρονα απόλυτα "κλειστή", μονότονη και πληκτική.
Για ένα βιολογικό Ον αυτή η κυκλικότητα
θα ήταν πραγματικός εφιάλτης
Έτσι προτιμήθηκε ο περιορισμός του ενός κύκλου
ώστε ο βίος του ανθρώπου να είναι "ανοικτός" στο περιβάλλον και η γνώση που αποκτά
να προσφέρεται στην Εξέλιξη του είδους του.

Δηλαδή, με απλά λόγια
η "αθανασία'' του ατόμου θυσιάστηκε
στο βωμό της Εξέλιξης του είδους.
 
----
Αν, λοιπόν, επιμείνουμε στην επιδίωξη της αθανασίας
(ακριβέστερα, μακροζωίας)
τότε πρέπει να εστιάσουμε σε δύο πυλώνες:
1) πρέπει να εμποδίσουμε  
την διάχυση της παραγόμενης πληροφορίας στο σύνολο
και να την διοχετεύσουμε μόνον στο ίδιο το άτομο
2) να απαλλαγούμε από
τα δύο καθηλωτικά στάδια-βαρίδια
(δηλ. το 1ο του εμβρύου και το 4ο του γήρατος)
και να γίνεται εναλλαγή μόνον μεταξύ 2ου και 3ου.
Αυτό απλά σημαίνει: Αιώνια Νεότητα